Tamil Christian Website

Tamil Christian Website

Posted on: 23/09/2015

உபவாசம்

சகோ. எட்வின் (சோஹார்- ஓமான்)

வேதம் சொல்லுகிறது, பரிசுத்த உபவாச நாளை நியமியுங்கள் யோவேல் 1:14

 இன்று அனேக சபைகளிலும், விசுவாசிகளின் மத்தியிலும் உபவாசம் அதிகமாக பேசப்படுவதுண்டு ஜனங்களும் சபைகளும் வெவ்வேறு விதங்களில் உபவாசத்தை கையாளுவதுண்டு ஆனால் இதில் என்ன பரிதாபம் என்றால் தேவன் சொன்ன அதாவது தேவன் காண்பித்த உபவாசத்தின் அர்த்தம் என்ன என்பதையும் எதற்காக உபவாசிக்க வேண்டும் மற்றும் எப்படி உபவாசிக்க வேண்டும் என்பதை அறியாமலேயே இந்த உபவாசத்தை அடிக்கடி தங்களுடைய வாழ்க்கையிலும் சபைகளிலும் மற்றும் பொது இடங்களிலும் கையாளுவதை நம்மால் பார்க்க முடிகிறது.

 

இந்த நிலைமை மாற வேண்டும் ஒவ்வொருவரும் உண்மையான உபவாசத்தை அடையாளம் கண்டு கொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் உபவாசத்தைப் பற்றிய தகவல்களை பின்வருமாறு விளக்க ஆசைப்படுகிறேன். வாருங்கள் எல்லாரும் ஒருமனதோடு இந்த உபவாசத்துக்கு ஒப்புக் கொடுப்போம் அப்பொழுதுதான் இந்த செய்தி ஒவ்வொருவருடைய வாழ்க்கையிலும் கிரியை செய்யும் படியாக தேவனாகிய இயேசு அநுக்கிரகம் பண்ணுவார் என்பதை சொல்லிக் கொள்கிறேன். இந்த உபவாசத்தை மூன்று பிரிவுகளாக விளக்க ஆசைப்படுகிறேன்....

 

அ.  வேதம் சொல்லும் உபவாசம்

ஆ.  எதற்காக உபவாசம்

இ.  உபவாசம் எப்படி இருக்க வேண்டும்

 

.  முதலாவதாக வேதம் சொல்லும் உபவாசம் என்ன என்பதை பின்வருமாறு பார்க்கலாம்

தேவன் உபவாசத்திற்கு கொடுக்கும் விளக்கத்தை பின்வரும் வசனங்களிலிருந்து புரிந்து கொள்ளலாம். எப்படியென்றால், உபவாசம் என்பது ஆத்துமாக்களை தாழ்மைப்படுத்துவது என்பதே அர்த்தம் என்று லேவி 16:31, 23:27, ஏசா 58:3 மற்றும் எண் 29:7ல் இருந்து அறிந்து கொள்ள முடிகிறது, பாருங்கள் உபவாசம் என்றாலே நம்முடைய ஜனங்களின் எண்ணம் எப்படியாக இருக்கிறது என்றால், அன்றைய நாளில் பிரத்தியோகமான ஆடையை அணிந்து கொள்ள வேண்டும் சாப்பிடாமல் உடலை ஒடுக்க வேண்டும் அதுமட்டுமல்லாமல் அனைவரும் தங்களுடைய உபவாசத்தை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்கிற புறம்பான அலங்கரிப்பையே உபவாசம் என்று நினைத்து ஏமாந்து போகிற ஒரு சூழ்நிலையை இன்றைய நாட்களில் நாம் பார்க்க முடிகிறது.

ஆனால் வேதம் சொல்லுகிறது, நம்மை முழுமையாக தேவனுக்கு முன்பாக வெறுமையாக்குவதே அதாவது தாழ்மைப்படுத்துவது ஆகும். அப்படியென்றால் நம்முடைய உலக வாழ்க்கையை அலங்கரிக்கிற ஆவி ஆத்துமா சரீரம் மூன்றையும் ஒடுக்கி தேவன் ஆட்கொள்ள ஒப்புக் கொடுப்பது ஆகும் அதுமட்டுமல்லாமல் தாழ்த்துவது என்பது தேவனை உயர்த்துவது என்கிற அர்த்தமாகும் என்பதையும் மறந்து விடாதீர்.

.  எதற்காக உபவாசம் செய்ய வேண்டும்

 

நம்முடைய பரிசுத்த வேதாகமத்தில் இதற்கு அனேக உதாரணங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அவைகள் எல்லாவற்றையும் இங்கு எழுதப்போனால் நேரம் பற்றாக்குறையாகிவிடும் மேலும் ஒரு புஸ்தகம் போதாது என்பதையும் தெரிவித்து கொள்கிறேன். ஆகவே சில உதாரணங்களை உங்களுக்கு முன்பாக வைத்து நம்முடைய உபவாசம் எதற்காக இருக்க வேண்டும் என்பதையும் விளக்க விரும்புகிறேன்.

1.     முதலாவதாக: பாவ மன்னிப்பிற்காக [ 1சாமு 7:4,5,6 மற்றும் எரே 36:9 ]

தேவனுடைய பாவமன்னிப்பு ஒரு மனுஷனுடைய வாழ்க்கையில் ஏற்படவில்லை என்றால் நாம் தேவனுக்கு ஒருபோதும் பிள்ளைகளாக இருக்க முடியாது [யோவான் 1:12] இந்த பாவமன்னிப்பை நாம் பெற்றுக் கொள்ளவேண்டுமானால். முதலாவது நம்முடைய வாழ்க்கையில் மனந்திரும்புதல் ஏற்பட வேண்டும். அப்பொழுது மட்டுமே தேவனுடைய மன்னிப்பு நமக்கு உண்டாகும் என்பதில் சந்தேகமேயில்லை, இப்படிப்பட்ட மன்னிப்பே நம்மை பூரணமான இரட்சிப்பிற்குள்ளாக வழிநடத்தும். மனந்திரும்புதல் என்பது பழைய மனுஷனுடைய கிரியைகள் அழிக்கப்பட்டு புதிய கிரியைகள் வெளிப்படுகிற புதிய மனுஷனாக மாற வேண்டும். 1சாமு 1ம் அதிகாரத்திலிருந்து 7ம் அதிகாரம் வரை வாசிப்பீர்களானால் நமக்கு ஒரு காரியம் நன்றாக வெளிப்படும் அது என்னவென்றால் இஸ்ரவேலர் செய்த பாவத்தினிமித்தம் தங்களுக்கு வழிகாட்டியாக இருந்த உடன்படிக்கை பெட்டி அதாவது தேவ மகத்துவம் வாசம் செய்கிற தெய்வீக பெட்டியை பெலிஸ்தரிடம்  இழந்து போகிறார்கள் இதன் நிமித்தம் அவர்களுக்கு தோல்வியும் புலம்பலும் மிஞ்சுவதை நம்மால் வேதத்தில் இருந்து புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. ஆகவே சாமுவேல் என்கிற தீர்க்கதரிசி தன்னுடைய ஜனங்களை மிஸ்பாவிலே கூடிவரச் செய்து அங்கே தேவனுடைய மன்னிப்பை தன்னுடைய ஜனங்கள் பெற்றுக் கொள்ளும்படியாக உபவாசத்தை அறிவிக்கிறார் இதனிமித்தம் இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் எல்லாரும் தேவனிடத்திற்கு திருப்பப்படுகிறார்கள் அதாவது தேவனிடத்தில் தயவை பெறுகிறார்கள் அதன்பிறகு என்ன நடந்தது தேவன் இஸ்ரவேலுடைய பாவத்தை மன்னித்தார் என்பதற்கு அடையாளமாக மறுபடியும் பெலிஸ்தரை இஸ்ரவேல் கைகளில் ஒப்புக்கொடுத்தார்.

 

நாமும் அனேக நேரங்களில் தோல்வியை சந்திப்பதற்கு காரணம் நம்முடத்தில் பாவமன்னிப்பை பெற்றுக் கொள்ளும்படியான மனந்திரும்புதல் இல்லாததே ஆகும் ஆகவே இப்பொழுதே தேவனிடம் பாவமன்னிப்பை பெற்றுக் கொள்வோம் எப்படியெனில் இந்த இஸ்ரவேலர் செய்த உபவாசத்தை நம்முடைய வாழ்க்கையில் கையாளுவதின் மூலமாக என்று சொல்லி முடிக்கிறேன்.

2.     பாவ அறிக்கை செய்யும்படியாக [ நெகே 9:1-3 ]

புதிய வாகனங்களை வாங்கி உபயோகிக்கிறவர்களை கவனித்தீர்ப்பீர்களானால் நமக்கு ஒரு காரியம் புரிய வரும், பாருங்கள் அவர்கள் வாங்கின வாகனத்தை தொடர்ந்து ஓட்டிக்கொண்டிருப்பார்களானால் நாளடைவில் அது கெட்டுப் போய்விடும் அதாவது நாசமாகிவிடும் என்பதில் சந்தேகமேயில்லை. ஆகவேதான் இவர்கள் வாகனத்தை அடிக்கடி முழுவதுமாக சுத்தம் செய்வதுண்டு. இப்படி செய்யும் போது மட்டுமே வாகனத்தின் ஆயுசுநாள் நீடிக்கும் என்பது நாம் அறிந்த ஒன்று. இப்படித்தான் நம்முடைய இரட்சிப்பின் வாழ்க்கையும் இருக்கிறது, அதாவது நாம் ஒரு தரம் இரட்சிக்கப்பட்டுவிட்டால் பரலோகம் சென்று விடலாம் என்று நினைக்காதீர். நம்முடைய வாழ்க்கையில் ஏற்படுகிற சிறிய சிறிய பாவங்களை கூட நாம் தேவனுக்கு முன்பாக அறிக்கை செய்து கொண்டேயிருக்க வேண்டும் அப்படி செய்யும் போது மட்டுமே நாம் பரிசுத்தமாக மாற முடியும் ஒருவேளை நாம் இப்படியாக நினைக்கலாம் அதாவது இரட்சிக்கப்பட்டு நீதிமான் ஆனபிறகு அவன் பாவம் செய்வானோ? வேதம் சொல்லுகிறது  நீதிமான் தன் நீதியை விட்டு விலகி அநீதி செய்து துன்மார்க்கன் செய்கிற அருவருப்புகளின் படியும் செய்வானேயாகில் அவன் பிழைப்பானோ? என்று எசேக்கியேல் 18:24ல் வாசிக்கிறோம். ஆனால் இந்த நீதிமான் எப்பொழுது பிழப்பானானால் அவன் தன் பாவங்களை தேவனுக்கு முன்பாக அறிக்கை செய்யும் போது மட்டுமே, பாருங்கள் ஒரு சிறிய உதாரணத்தை உங்களுக்கு ஞாபகம் படுத்த விருப்புகிறேன் தேவனுடைய அலங்கம் இடிந்து கிடக்கிறது இதை அறிந்த நெகேமியா தன் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து அந்த அலங்கத்தை கட்ட முயலுகிறான்.

அவர்கள் உடனடியாக இந்த காரியத்தை செய்ய முன்வரவில்லை அதாவது தாங்கள் இஸ்ரவேலர் தேவனால் தெரிந்து கொள்ளப்பட்டவர்கள் என்று சொல்லி உடனே தேவ சந்நிதிக்குள் நுழையவில்லை மாறாக அவர்கள் எல்லாரும் பாவ அறிக்கை செய்வதற்காக ஒரு விசேஷித்த நாளை உபவாசமாக தெரிந்து கொள்வதை நாம் பார்க்க முடிகிறது. ஏனென்றால் வேதம் சொல்லுகிறது, தன் பாவங்களை மறைக்கிறவன் வாழ்வடையமாட்டான் அவைகளை அறிக்கை செய்து விட்டு விடுகிறவனோ இரக்கம் பெறுவான் என்று நீதி 28:13ல் அறிகிறோம்.

நாமும் நம்முடைய உபவாசத்தை தேவனுக்கு பிரியமாய் மாற்ற வேண்டுமானால் நமக்கும் ஆண்டவருக்கும் இடையில் இருக்கிற பாவம் என்கிற சுவர் உடைய வேண்டும் இந்த சுவர் உடைய வேண்டுமானால் நாம் பாவ அறிக்கை என்கிற சுத்தியலை எடுத்துக் கொள்வோம்.

 

3..மூன்றாவதாக தேசமும் ஜனமும் பாதுகாக்கப்பட [ யோனா 3:8 ]

 

வேதம் சொல்லுகிறது, துன்மார்க்கன் சாகிறது எனக்கு எவ்வளவேனும் பிரியமோ? அவன் தன் வழிகளை விட்டுத் திரும்பிப் பிழைப்பது அல்லவோ எனக்குப் பிரியம் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார் [ எசே 18:22 ] இத்தகைய வசனத்தின் ஆழத்தை ஒரு சிறிய சம்பவத்தின் மூலம் விளக்க ஆசைப்படுகிறேன் எப்படியென்றால்?  நினிவே பட்டணத்திற்கு விரோதமாக வந்து இருக்கிற தேவ நியாயத்தீர்ப்பை அதாவது அவர் செய்த அக்கிரமத்தினிமித்தம் அவர்களுக்கு தேவனிடம் இருந்து வந்த தண்டனையை சொல்லும்படியாக யோனா அனுப்பப்படுகிறான் அந்த தீர்க்கதரிசியும் வந்து இனி 40 நாட்களுக்குள் நினிவே பட்டணம் கவிழ்க்கப்பட்டுப்போம் என்று கூறுகிறான். இதைக் கேட்ட நினிவே பட்டணத்தின் பதில் என்னவாக இருந்தது.

 

யோனா 3:5 சொல்லுகிறது அப்பொழுது நினிவேயிலுள்ள ஜனங்கள் தேவனை விசுவாசித்து உபவாசம் செய்யும்படி கூறினார்கள் அதுமட்டுமல்லாமல் பெரியோர் முதல் சிறியவர் மட்டும் இரட்டுடுத்திக் கொண்டார்கள் என்று பார்க்கிறோம். பாருங்கள் இவர்களுடைய உபவாசம் எப்படியாயிருந்தது என்றால் தங்களையும் தங்களுடைய தேசத்தையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதாக இருந்தது. மேலும் இந்த உபவாசத்தை தாழ்மையோடு பாகுபாடின்றி தேவன்மேல் விசுவாசமுள்ளவர்களாய் மேற்கொண்டனர் இதனிமித்தம் அவர்களுக்கு கிடைத்தப் பதில் தேவன் அவர்களுக்கு தம்முடைய இரக்கத்தைக் காண்பித்தார் என்று பார்க்கிறோம் [யோனா 3:10]

 

நம்முடைய உபவாசம் எப்படியிருக்கிறது பாவத்தினிமித்தம் அழிந்து கொண்டிருக்கிற ஜனங்களும் தேசங்களும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்று உபவாசம் செய்கிறோமா? அல்லது தம்முடைய தீர்க்கதரிசிகள் மூலம் சொன்ன தீர்க்க தரிசினங்கள் நிறைவேறுகிறதா அல்லது இல்லையா என்பதைப் பார்க்க யோனாவைப் போல ஆமணக்கு செடிகளின் கீழ் படுத்துக் கொண்டிருக்கிறோமா?

 

4..நான்காவதாக நல்வழிகளை அறிந்து கொள்ளும்படியாக [எஸ்றா 8:21,22,23]

ஒரு குருடனுக்கு சரியான வழிகாட்டுதல் இல்லாவிட்டால் அவன் எந்த இடத்திலாவது தோண்டிப் போடப்பட்டிருக்கிற குழியில் விழுந்து இறக்க நேரிடும் என்பதை எப்படி மறக்க முடியும் இதே போலத்தான் நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் பிசாசானவன் நமக்கு விரோதமாக, நம்முடைய பிள்ளைகள் மற்றும் ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதங்களுக்கு விரோதமாக பல இடங்களில் குழியை வெட்டி ஆழமாக்கி வைத்திருப்பதுண்டு. இப்படிப்பட்ட குழியில் விழாமல் நாம் காப்பாற்றப்பட வேண்டுமானால் இந்த வழியாக நம்முடைய தேசத்துக்கு செல்ல ஆசைப்படக் கூடாது அப்படியென்றால் நமக்கு வேறு வழி அறிந்திருக்க வேண்டும் அதாவது தீங்கு இல்லாத நன்மையை மட்டும் தருகிற வழியை அறிந்து கொள்ள வேண்டும் இத்தகைய வழியை ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து மாத்திரமே தரமுடியும் , ஒருபோதும் உலக மனுஷர்களிடம் இருந்து பெற்றுக் கொள்ள முடியாது என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும். இதை நன்றாக உணர்ந்திருந்த எஸ்றா தானும் தன்னுடைய ஜனங்களும் குழியில் விழாமல் இருப்பதற்காக நல்வழிகளை தேடி அதாவது செம்மையான வழிகளை கற்றுக் கொள்வதற்காக தேவனுக்கு முன்பாக உபவாசத்தை அறிவிப்பதை மேலே சொல்லப்பட்ட வசனங்களிலிருந்து அறிகிறோம். இதேபோல நாமும் நம்முடைய சபையும் சொர்க்கத்திற்கு செல்வதற்கான வழிகளை அறியும்படியாக இப்படிப்பட்ட உபவாசத்தை நம்முடைய சபையிலும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலும் பின்பற்றுவோமாக.

 

நாம் அப்படி செய்யும் போது, தேவன் நம்மை பார்த்து இவ்வாறாக சொல்லுவார், நான் உனக்கு போதித்து நீ நடக்க வேண்டிய நல்வழிகளை உனக்குக் காட்டுவேன் சங் 32:8

 

5..ஐந்தாவதாக சத்துருக்களை வெல்லும்படியாக [ 2 நாள��:3 ]

நம்மை விடவும் வலிமை வாய்ந்த சத்துருக்களின் கூட்டத்தை அதாவது நம்முடைய எதிரிகளை நாம் விரட்ட வேண்டுமானால் தேவன் நமக்காக யுத்தம் செய்ய வேண்டும் அப்பொழுதுதான் நாம் வெற்றியை சுதந்தரித்து கொள்ள முடியும்.

 

இன்று அனேகர் இந்த உலகத்தில் பலவிதமான இழப்புகளைப் பெற்று வருகிறதை நம்மால் பார்க்க முடிகிரது அதாவது எப்பொழுதும் தோல்வியை அனுபவிப்பதை பார்க்க முடிகிறது அவர்களுடைய வாழ்க்கையை பார்ப்பீர்ளானால் ஒழுங்காக சபைக்கு செல்லுவார்கள் வேதம் வாசிப்பார்கள் சபையில் நடக்கும் எல்லா ஆராதனைகளிலும் கலந்து கொள்வார்கள் ஆனால் சிறிய பிரச்சனை வரும் போது துவண்டு போவதை நாம் அடிக்கடி பார்க்கிறோம் இதற்கு காரணம் சத்துருவை வெல்லக்கூடிய உபவாசம் என்கிற ஆயுதம் நம்மிடம் இல்லாததே காரணம் என்று இங்கு குறிப்பிடுகிறேன். ஒரு சிறிய உதாரணத்தைப் பார்க்கலாம் வேதம் சொல்லுகிறது,

யோசபாத்திற்கு விரோதமாக யுத்தம் செய்வதற்கு மூன்று விதமான ஜனங்கள் வருவதை நாம் வாசிக்கிறோம் எப்படியென்றால், சிலர் வந்து யோசபாத்தை நோக்கி உமக்கு விரோதமாய் யுத்தம் பண்ண ஏராளமான ஜனங்கள் வருகிறார்கள் என்று சொல்வதை யோசபாத் கேட்கிறான் [ 2நாளா 20:1,2 ] உடனே யோசபாத் என்ன செய்கிறான் இந்த உலக ஜனங்களோடு ஆலோசனை செய்யாமல் வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கின தேவனிடம் ஆலோசனை கேட்கும் படி செல்லுகிறார் வேதம் சொல்லுகிறது அப்பொழுது யோசபாத் பயந்து கர்த்தரைத் தேடுகிறதற்கு ஒருமுகப்பட்டு யூதாவெங்கும் உபவாசத்தைக் கூறுவதை நாம் 2நாளா 20:3ல் வாசிக்கிறோம்.

இந்த மகத்தான உபவாசத்தின் நிமித்தம் என்ன நடந்தது, கர்த்தருடைய ஆவி ஒரு லேவியின் மேல் இறங்கினது உடனே அவன் யோசபாத்தையும் ஜனங்களையும் பார்த்து இவ்வாறாக சொல்லுகிறார், பயப்படாமலும் கலங்காமலும் இருங்கள் என்று கர்த்தர் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறார் இந்த யுத்தம் உங்களுடையது அல்ல தேவனுடையது என்று சொன்னான். தேவனும் தாம் சொன்னப்படியே யோசபாத்தையும் அவனுடைய ஜனங்களையும் எதிரியின் கையில் இருந்து பாதுகாத்தார் என்பதை 2நாளா 20ம் அதிகாரத்தை முழுவதுமாக வாசிக்கும் போது உபவாசத்தின் மகத்துவம் என்ன என்பது புரியவருகிறது, நாமும் நம்முடைய சபையும் இப்படிப்பட்ட எதிரிகளின் தாக்குதலில் இருந்து பாதுகாக்கப்பட வேண்டுமானால் யோசபாத் அறிவித்தது போல விசேஷித்த உபவாசத்தை அறிவிப்போம்.

 

6..ஆறாவது சபைகாரியங்களுக்காக [ அப் 14:2,3 ]

 

பாருங்கள் சீஷர்கள் தேவனுடைய சிந்தையை அறிந்து கொள்ளும்படியாக உபவாசித்து ஜெபிப்பதை நாம் பல இடங்களில் பார்க்கிறோம். எதற்காக இந்த உபவாசம் என்பதை அறியப்போவீர்களானால் வேதம் சொல்லுகிறது, சரியான ஊழியப்பாதையை அடையாளம் கண்டு கொள்ளவும் சரியான அதாவது தேவன் தெரிந்த கொண்ட ஊழியக்காரர்களையும் அதுமட்டுமல்லாமல் தங்களுக்கும் சபைகளுக்கும் வரும் ஆபத்துக்களை அறிந்து கொள்வதற்காகவும் இப்படிப்பட்ட உபவாசத்தை கையாளுவதை வேதத்தில் பல இடங்களில் பார்க்க முடிகிறது.

 

இன்று அனேக சபைகள், ஊழியக்காரர்கள், விசுவாசிகள் காணாமல் போவதற்கு காரணம் தேவ சித்தத்தை சரியாக அறிந்து கொள்ளாததே காரணம் மேலும் இவர்கள் தங்களுடைய ஆவியின் ஏவுதலை பின்பற்றுவதால் ஏன் இப்படி நடக்கிறது என்று பார்த்தால் இவர்களிடம் தேவனிடம் நெருங்கிப் பழகுவதற்காக ஜெபமோ, உபவாசமோ இல்லாததே காரணம். அப்.பவுலைப் பாருங்கள் அவர் ஒவ்வொருமுறையும் ஊழியத்திற்கு செல்லும் போது உபவாசித்து , ஜெபித்து தேவனுடைய சித்தத்தை அறிந்து கொண்ட பிறகே அவர் ஊழியத்திற்கு புறப்பட்டு போகிறார். ஆகவேதான் அவருடைய ஊழியக் கப்பல் கடைசி வரை உடையாமல் சரியான பாதையில் சென்றது. வேதம் சொல்லுகிறது, நம்முடைய ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்தும் தம்முடைய பிதாவின் சித்தத்தின்படி நடக்கும்படியாகவே ஜெபம்பண்ணினார் என்று மத் 26:39ல் காணலாம். நாமும் நம்முடைய இஷ்டப்படி ஊழியங்களை செய்யாதபடிக்கு மாறாக தேவ சித்தத்தின்படி செய்வதற்கான சிந்தையை தரும்படி உபவாசம் செய்வோம்.

 

7..ஏழாவது விசுவாசத்தில் நிலைத்திருக்க [ அப் 14:23 ]

 

தேவனாகிய இயேசு பேதுருவைப் பார்த்து இவ்வாறாக சொன்னார். சீமோனே சீமோனே இதோ கோதுமையை சுளகினால் புடைக்கிறது போலச் சாத்தான் உங்களைப் புடைக்கிறதற்கு உத்தரவு கேட்டுக் கொண்டான். நானோ உன் விசுவாசம் ஒழிந்து போகாதபடிக்கு உனக்காக வேண்டிக்கொண்டேன் என்று சொன்னதாக லூக்கா 31:32ல் வாசிக்கிறோம்.

 

இன்று அனேகருடைய விசுவாசக்கப்பல் பாதி வழியிலே உடைந்து போகிறது இதற்கு காரணம் அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் ஏற்படுகிற புயலையும் காற்றையும் தடுப்பதற்கான விசுவாசத்தின் அளவு அதிகரிக்காமல் இருப்பதே என்பதுதான் உண்மை. ஆகவே தான் இயேசு கிறிஸ்து தம்முடைய சீஷர்களைப் பார்த்து சொன்னார், இவ்வகைப் பிசாசு ஜெபத்தினாலும் உபவாசத்தினாலும் அல்லாமல் வேறு விதத்தில் புறப்பட்டுப் போகாது என்று மாற்கு 9:29ல் அறிகிறோம்.

அப்படியென்றால் நம்முடைய விசுவாசத்தின் அளவு ஜெபத்தினாலும் உபவாசத்தினாலும் மட்டுமே வளருகிறது என்பதை அறிந்து கொள்கிறோம். இன்று அனேகருக்கு விசுவாசம் இருக்கிறது ஆனால் இந்த விசுவாசத்தின் அளவு தேவனிடம் இருந்து எல்லாவற்றையும் பெற்றுக் கொள்ளும்படியாக இல்லை என்பதே உண்மை ஆகவே அடிக்கடி உபவாசம் செய்து நம்முடைய விசுவாசத்தின் உறுதியைப் பெலப்படுத்துவோம்.

 

8..எட்டாவது இரட்சிப்பிற்காக [ லூக்கா 2:37 ]

 

ஏறக்குறைய எண்பத்தாறு வயதுள்ள விதவை தேவலாயத்தை விட்டு நீங்காமல் இரவும் பகலும் உபவாசித்து ஜெபம்பண்ணி ஆராதனை செய்து கொண்டிந்தாள் அதுமட்டுமல்லாமல் தங்களுடைய இரட்சிப்பைத் தருகிறவரை குறித்துப் பேசிக் கொண்டிருந்தாள் என்று லூக் 2:37,38ல் வாசிக்கிறோம் அவளுடைய உபவாசத்தின் அர்த்தம் என்னவென்றால் தங்களுடைய ஜனங்களின் இரட்சிப்பை மையமாக வைத்தே காணப்பட்டது, அதாவது எப்படியாவது நியாயப்பிரமாணத்தின் பாவத்திற்குள்ளாக அடிமைப்பட்டு இருக்கிற தானும் தன்னுடைய ஜனங்களும் இரட்சிக்கப்பட வேண்டும் என்பதுதான் அந்த விதவையின் நோக்கமாக காணப்பட்டது. பாருங்கள் வேதம் சொல்லுகிறது, எல்லா மனுஷரும் இரட்சிக்கப்பட வேண்டும் இதுவே தேவனுடைய சித்தமாயிருக்கிறது என்று 1தீமோ 2:4ல் வாசிக்கிறோம். நாமும் நம்முடைய குடும்பமும் இரட்சிக்கப்பட வேண்டும் என்று நினைக்காமல் அதாவது நம்முடைய கூட்டம் மட்டும் இரட்சிப்பின் வஸ்திரத்தை பெற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என்று விரும்பாமல்

அனைவருக்கும் இந்த இரட்சிப்பு சொந்தமாக வேண்டும் என்று விரும்புவோம் இதற்கு நாம் செய்ய வேண்டிய காரியம் அன்னாளைப் போல இரவும் பகலும் ஜெபத்துடனும் உபவாசத்துடனும் காணப்படுவோமாக.

 

9.ஒன்பதாவதாக தேவனுடைய நாமத்தை முழுமையாக அறிந்து கொள்வதற்கு

சத்தியம் வேதம் சொல்லுகிறது, சமுத்திரம் ஜலத்தினால் நிறைந்திருக்கிறது போல பூமி கர்த்தருடைய மகிமையை அறிகிற அறிவினால் நிறைந்திருக்கும். ஆபகூக் 2:14

இந்த வசனத்தின் அர்த்தம் என்னவென்றால் தேவனுடைய பிள்ளை தேவ நாமத்தை முழுமையாக அறிந்திருக்க வேண்டும் ஏனென்றால் அரைகுறையான தேவ அறிவு நம்மை ஆபத்தில் சிக்க வைத்துவிடும் என்பதை மறக்க வேண்டாம. நம்முடைய ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை உயர்ந்து கொண்டே இருக்க வேண்டுமானால் தேவனை அறிகிற அறிவும் வளர்ந்து கொண்டே போக வேண்டும்.

 

பாருங்கள் வேதம் ஒரு மனுஷனை நமக்கு காண்பித்துக் கொடுக்கிறது அந்த மனுஷனின் பெயர் கொர்நேலியு அவன் எப்படிப்பட்டவனாய் வாழ்ந்தான், வேதம் சொல்லுகிறது அவன் தேவ பக்தனும் தேவனுக்குப் பயந்து ஜெபிக்கிற ஒரு மனுஷனாகவும் காணப்பட்டான் ஆனால் அந்த மனுஷனோ இன்னும் தேவனை அறிய வேண்டிய விதத்தில் அறிந்திருக்க வில்லை எப்படியென்றால் இஸ்ரவேல் ஜனங்களைப் போல இவர்கள் நியாயப்பிரமாணத்தை நன்றாக அறிந்திருந்தனர் ஆனால் நியாயப்பிரமாணத்தை தந்தவரையும் அதில் எழுதப்பட்டவரையும் அறியாமல் வாழ்ந்து வந்தனர். ஆனால் தேவனோ இந்த மனுஷன் மேல் இரக்கம் கொண்டார். ஆகவே அந்த மனுஷனை உபவாசித்து ஜெபிக்கும்படி ஏவினார் இதனால் என்ன நடந்தது அவனும் அவன் வீட்டாரும் தேவ ஆவியினால் முழுமையாக நிரப்பப்பட்டனர் இப்பொழுது அவன் தேவ நாமத்தை முழுமையாக அறிந்து கொண்ட மனுஷனாக மாற்றப்பட்டதை நம்மால் அப்போஸ்தலர் 10ம் அதிகாரத்தை வாசிக்கும் போது அறிய முடிகிறது.

இன்று அனேகர் தேவனைப்பற்றிய பல புஸ்தகங்களை படிப்பது உண்டு ஆனால் அவர்களிடம் தேவனைப் பற்றியதான வெளிப்பாடும் இல்லை, விடுதலையும் இல்லை இதற்கு முக்கிய காரணம் இவர்களிடம் உபவாசம் என்கிற ஆயுதம் இல்லாததே ஆகும்.

3.     அடுத்ததாக உபவாசம் எப்படி இருக்க வேண்டும்?

வேதம் சொல்லுகிறது, நீங்கள் உபவாசிக்கும் போது மாயக்காரனைப் போல முகவாடலாய் இராதேயுங்கள் அவர்கள் உபவாசிக்கிறதை மனுஷர் காணும்படியாக தங்கள் முகங்களை வாடப்பண்ணுகிறார்கள், அடுத்ததாக நீயோ உபவாசிக்கும் போது அந்த உபவாசம் மனுஷர்களுக்குக் காணப்படாமல் அந்தரங்கத்தில் இருக்கிற உன் பிதாவுக்கே காணப்படும்படியாக உபவசாம் பண்ணு என்று மத்தேயு 6:16,17ல் உபவாசம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து அழகாக போதிப்பதை நம்மால் பார்க்க முடிகிறது.

 

ஆகவே நம்முடைய உபவாசம் மனுஷர்களுக்கு தெரிய வேண்டும் என்று விரும்பாமல் தேவனுக்கும் நமக்கும் இடையில் மட்டும் உபவாசத்தின் ஐக்கியம் இருந்தால் போதும் நாம் ஜெபிக்கிற ஜெபங்களை மனுஷர் கேட்டு புகழ வேண்டும் என்று விரும்பாமல் எல்லாவற்றையும் தேவனுக்கு முன்பாக மட்டும் அறிக்கை செய்வோம் அப்பொழுது நம்முடைய பலன் உடனே கிடைக்கும் என்பதில் சந்தேகமேயில்லை.

எனக்கு அருமையான ஜனங்களே, நம்முடைய உபவாசம் எப்படி இருக்கிறது? மேலே சொல்லப்பட்ட எல்லா விஷயங்களும் அடங்கி இருக்கிறதா? யோசிப்போம், இனிமேலாவது நாம் இப்படிப்பட்ட உபவாசத்தை சபைகளில் பின்பற்றுவோம் இவர்கள் பெற்ற நன்மையை நாமும் பெற்றுக் கொள்வோம். தேவன் தாமே நம் ஒவ்வொருவரையும் ஆசீர்வதிப்பாராக.