Tamil Christian Website

Tamil Christian Website

Posted on: 03/01/2015

துதி

ஆகையால் அவருடைய [ இயேசு ] நாமத்தைத் துதிக்கும் உதடுகளின் கனியாகிய ஸ்தோத்திரப்பலியை அவர் மூலமாய் எப்போதும் தேவனுக்குச் செலுத்தக்கடவோம் எபிரெயர் 13:15

1.முன்னுரை:

இந்த புதிய ஆண்டிலே அனேகர் புதிய வாக்குத்தத்தங்களை குறித்து எழுதுவார்கள் மற்றும் சிலர் புதியக் காரியத்தைக் குறித்துப் பேசுவார்கள். ஒருவேளை நீங்களும் ஒரு புதுமையான ஆசீர்வாதமுள்ள காரியத்தை வரவேற்கக் காத்திருக்கலாம்.

ஆனால் நானோ துதி என்கிற தலைப்பில் இந்த மாதத்தை உங்களுக்கு அறிமுகப்படுத்த விரும்புகிறேன், ஏனெனில் நான் உங்களுக்கு அதாவது தேவன் நமக்குக் கனியை மட்டும் தரவிரும்பாமல் எப்பொழுதும் ருசியுள்ள கனிகளைத் தந்துக் கொண்டிருக்கிற ஒரு மேலான மரத்தை தர விருப்புகிறார் என்று சொன்னால் மிகையாகாது. ஆகவேதான் இந்த தலைப்பை தேவன் எனக்கு கொடுத்தார் என்று சொல்லிக் கொள்கிறேன். அடுத்ததாக நாம் துதியாகிய மரத்தைக் குறித்துப் பார்க்க போகிறோம்.

அ.துதி என்றால் என்ன?

துதி என்பது போற்றுதல், உயர்த்துதல், ஆராதித்தல் என்றே பொருள்படும் [ ஒரு காரியத்தை குறித்து பெருமையாக பேசுதல் ] ஆகவேதான் வேதம் சொல்லுகிறது, ஸ்தோத்திரப்பலியிடுகிறவன் என்னை மகிமைப்படுத்துகிறான் என்று சங் 50:23 ல் வாசிக்கிறோம். அதாவது இதன் பொருள் என்னவென்றால் தேவனை உயர்த்துகிறவன், கனப்படுத்துகிறவன் அவரை மகிமைப்படுத்துகிறான் என்பதே ஆகும்.

ஆ.யாரை துதிக்க வேண்டும்?

வேதம் சொல்லுகிறது, கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்திவையே நாம் துதிக்க வேண்டும் என்று சங?:1,105:1,106:1,107:1 ல் பார்க்கிறோம்.

மறக்க வேண்டாம்: அழிந்து போகிற மனுஷரையல்ல என்றென்றும் ஜீவிக்கிற துதிக்குப் பாத்திரராகவும் பெரியவரும் புகழப்படத்தக்கவருமாயிருக்கிற இயேசுவை மாத்திரம் துதிக்க வேண்டும் [ சங் 18:3, 145:3 ]

இ.யார் அந்த துதி?

வேதம் சொல்லுகிறது, கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவே அந்த துதியாக இருக்கிறார். என்று உபா 10:21, மற்றும் எரே 17:14 ல் வாசிக்கிறோம்.

2.கர்த்தராகிய இயேசுவை எதற்காக நாம் துதிக்க வேண்டும்?

வேதம் சொல்லுகிறது, அவர் நமக்கு செய்த உபாகாரங்களுக்காகவும், மேலும் அவருடைய வல்லமையுள்ள கிரியை மற்றும் மகிமைக்காகவும் அவரை நாம் துதிக்க வேண்டும் என்று சங் 150:2 மற்றும் சங் 116:12,13 ல் பார்க்கிறோம்.

ஆகவே விசுவாசிகளே நேரம் கிடைத்தாலும் கிடைக்காவிட்டாலும் எப்பொழுதும் தேவனை மாத்திரம் துதித்துக் கொண்டே இருங்கள், அப்பொழுது உங்களுடைய வாழ்க்கையில் நடக்கும் அற்புதங்களையும் அதிசயங்களையும் நீங்கள் நிச்சயமாக உணர முடியும் என்பதை ஆணித்தரமாக என்னால் சொல்ல முடியும். ஏனென்றால் இந்த துதியின் மகத்துவத்தை என்னுடைய ஜீவியத்தில் நன்கு ருசிப்பார்த்தவன் என்பதினால் இப்படியாக எழுதுகிறேன்.

3.எப்படியெல்லாம் தேவனை துதிக்க வேண்டும்?

எக்காள தொனியோடும், வீணையோடும், சுரமண்டலத்தோடும், தம்புரோடும், நடனத்தோடும், யாழோடும், தீங்குழலோடும், ஓசையுள்ள கைத்தாளங்களோடும், பேரோசையுள்ள கைத்தாளங்களோடும் தேவனைத் துதிக்க வேண்டும் என்று சங் 150:3-5 வரை வாசிக்கும் போது அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. அதாவது இந்த சங்கீதத்தின் பொருள் என்னவென்றால் நம்முடைய எல்லா அவயங்களும் தேவனைத் துதிக்க வேண்டும்.

பாருங்கள் எத்தனைவிதமான இசைக்கருவிகளை நாம் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று தேவன் சொல்லுகிறார். ஆனால் அவர் இப்படியாக சொல்லவில்லை நீங்கள் ஒரு இசைக்கருவியை மாத்திரம் பயன்படுத்தினால் போதும் என்று, விசுவாசிகளே உணர்வடையுங்கள் சபைக்கு வந்து அமைதியாக நான் என்னுடைய இருதயத்தில் மாத்திரம் தேவனைத் துதிப்பேன் என்று சொல்லுகிறவர்களே தேவன் சொன்னதை நினைத்துப் பாருங்கள்.

நீங்கள் [நாம்] நம்முடைய எல்லா அவயங்களையும் தேவனைத் துதிப்பதற்குப் பயன்படுத்துவீர்களானால், சாத்தானால் நம்முடைய எந்த அவயத்தையும் தகர்க்க முடியாது என்று சொல்லிக் கொள்கிறேன்.

4.கடைசியாக, யாரெல்லாம் இயேசுவைத் துதிக்க வேண்டும்?

வேதம் சொல்லுகிறது,

சுவாசமுள்ள யாவும் கர்த்தரைத் துதிப்பதாக என்று சங் 150:6 ம் வசனத்தில் படிக்கிறோம். இதன் அர்த்தம் யாரெல்லாம் தேவனுக்குப் பிரியமாய் வாழ்கிறார்களோ அவர்கள் மாத்திரமே தேவனாகிய இயேசுவைத் துதிக்க முடியும் என்பதே.

அடுத்ததாக யாரெல்லாம் இந்த சுவாசத்தைக் கொண்டவர்கள் என்பதை உங்களுக்குச் சொல்லி இந்த மகத்தான துதியை முடிக்க விரும்புகிறேன்.

அ.வசனத்தை சுமக்கிறவர்கள்

ஆ.வசனத்தை நன்றாக சாப்பிடுகிறவர்கள்

இ.வசனத்தை கிரியைகளில் காண்பிக்கிறவர்கள்

ஈ.வசனத்தில் நிலைத்திருக்கிறவர்கள்

உ.வசனத்தில் சாட்சியாயிருப்பவர்கள்

அ.வசனத்தை சுமக்கிறவர்கள்:

வேதம் சொல்லுகிறது,

கோகாத்தின் புத்திரருக்கோ ஒன்றும் கொடுக்கவில்லை, தோள்மேல் சுமப்பதே அவர்களுக்குரிய பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் வேலையாயிருந்தது என்று எண்ணாகமம் 7:9 ல் வாசிக்கிறோம்.

யார் இந்த கோகாத்தியர், வேதம் சொல்லுகிறது இவர்கள் லேவியின் குமாரர். இவர்களை தேவன் தம்முடைய ஊழியத்திற்காக பிரித்தெடுத்தார் அதாவது தன்னுடைய வார்த்தைகளை சுமக்கிறதற்காக என்பதே பெருள் ஆகும். ஆகவேதான் தேவன் கோகாத்தின் புத்திரரைப் பார்த்து இவ்விதமாய் சொல்லுகிறார். நீங்கள் என்னுடைய வார்த்தைகள் அடங்கிய உடன்படிக்கை பெட்டியை சுமந்து செல்லுங்கள்.

ஆம் நம்முடைய தேவன் நம்மை இந்த ஓமான் தேசத்திற்கு கொண்டு வந்ததின் நோக்கம் என்னவென்றால் தேவனுடைய வார்த்தையை இந்திய தேசத்திலிருந்து ஓமான் தேசத்திற்கு சுமந்து வரும்படியாக என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இத்தகைய மேலே சொல்லப்பட்ட காரியத்தை ஒரு சிறிய சம்பவத்துடன் உங்களுக்கு விளக்க ஆசைப்படுகிறேன்.

பாருங்கள், வேதத்தில் ஒரு இடத்தில் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து மூன்று நாட்களாய் தம்முடைய பிரசங்கத்தை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார். பிறகு தன் பிரசங்கத்தை முடித்தவுடனே அவர் தன்னுடைய ஜனங்களை வெறுமைகாக அனுப்பிட மனதில்லாமல் அவர்களுக்கு சாப்பிட ஏதாவது கொடுக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார். ஆகவே அங்கு நின்ற சிறுவனிடம் இருந்து 5 அப்பம் மற்றும் 2 மீங்களை ஆசீர்வதித்து ஐயாயிரம் பேருக்கு பங்கிட்டு கொடுக்கும் அற்புதத்தை நாம் பார்க்கிறோம். அதன் பிறகு என்ன நடந்தது? மீதியான துணிக்கைகளை 12 கூடைகள் நிறைய எடுத்தனர் என்று வாசிக்கிறோம். அதுமட்டுமல்லாமல் அந்த கூடைகளை எடுத்துக் கொண்டு அதாவது சுமந்து கொண்டு அடுத்த ஊர்களுக்கும் செல்வோம் என்று இயேசு தம்முடைய சீஷர்களிடம் சொல்வதை நாம் மத் 14ம் அதிகாரத்தை வாசிக்கும் போது அறிய முடிகிறது.

யார் இந்த ஜீவ அப்பம். வேதம் சொல்லுகிறது,

அந்த அப்பம் நம்முடைய ஆண்டவரும் இரட்சகருமாயிருக்கிற இயேசு நாதரே என்று யோவான் 6:35 சொல்லுகிறது.

அடுத்ததாக, சுமப்பதன் நோக்கம் என்னவென்றால் நாம் மட்டும் இந்த அப்பத்தை புசித்து ஏப்பம் விடுவதற்காக அல்ல மற்றவர்களும் அதாவது தேவனை அறியாத ஒவ்வொருவரும் ருசிப்பார்க்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடனே தேவன் தம்முடைய சீஷர்களிடம் அவைகளை சுமந்து செல்லும்படியாக கூறினார் என்று பார்க்கிறோம்.

எனக்கு அருமையான ஜனங்களே,

இந்த அப்பத்தைப் பற்றி சரியாக தெரியாத ஜனங்கள் அனேகர் இந்த தேசத்தில் நம்முடைய குடும்பத்தில், வேலை ஸ்தலத்தில், சபைகளில் உண்டு என்பதை மறக்க வேண்டாம். நாம் மட்டும் இந்த ஜீவனுள்ள அப்பத்தை சாப்பிட்டு அந்த ருசியை வேசினால் போதாது ஒவ்வொருவரும் இந்த ஜீவனுள்ள அப்பத்தை சாப்பிட வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் நாம் இன்று முதல் இயேசு கிறிஸ்து என்கிற அப்பத்தை சுமக்கிறவர்களாக மாறுவோம்.

ஆ.வசனத்தை நன்றாக சாப்பிடுகிறவர்கள்

ஒரு மனுஷன் இந்த உலகத்தின் உணவை மாத்திரம் உட்கொள்வதினால் அவன் ஒருபோதும் ஆவியில் திடகார்த்தமாக இருக்க முடியாது, நாம் எத்தனை விதமான உணவு வகைகளை இந்த உலகத்தில் பார்க்கிறோம். அவைகளால் நாம் எத்தனை நாள் பலமாக இருக்க முடிகிறது, ஒருநாள் கூட இல்லை என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ளமுடிகிறது. பாருங்கள் நாம் சாப்பிடுகிற உணவினால் ஒரு நோயைக்கூடத் தாங்க நமக்கு பலத்தை தரமுடிவதில்லை என்பதை நம்முடைய வாழ்க்கையில் பார்க்க முடிகிறது.

ஆனால் நம்முடைய வேதம் ஒரு உணவை தேவன் நமக்காக அவருடைய வீட்டிலே ஆயத்தமாக்கிவைத்திருக்கிறார், அந்த உணவு எப்படிப்பட்டது? அந்த உணவை சாப்பிடுகிறவர்கள் எப்படி இருப்பார்கள் என்று பார்க்கப் போகிறோம். வேதம் சொல்லுகிறது,

மனுஷன் அப்பத்தினாலே மாத்திரமல்ல, தேவனுடைய வாயிலிருந்து புறப்படுகிற ஒவ்வொரு வார்த்தையினாலும் பிழைப்பான் என்று மத் 4:4 மற்ரும் உபா 8:3 லும் வாசிக்கிறோம்.

நாம் ஒவ்வொருவரும் நித்திய ஜீவன் வரை உயிரோடிருக்க வேண்டுமானால் இந்த ஜீவனுள்ள வார்த்தையை சாப்பிட்டே ஆக வேண்டும் அப்போதுதான் நாம் ஜீவனுள்ளவர்களாய் இருந்து சாத்தானோடு போராடி இந்த உலகத்தில் வெற்றிக் கொள்ள முடியும் என்பதை சொல்லிக் கொள்கிறேன், அதுமட்டுமல்லாமல் நாம் தேவனுடைய ஊழியத்தை செய்யவேண்டுமானால் நம்முடைய இருதயத்தில் இந்த உணவு எப்பொழுதும் இருந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும். அப்பொழுதுதான் நாம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை குறித்து பேச முடியும்.

அடுத்ததாக, யார் இந்த வார்த்தை? என்பதை பார்க்கப் போகிறோம், யோவான் 1:1 சொல்லுகிறது, ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து வார்த்தையாய் இருக்கிறார்.

மறக்க வேண்டாம்: வசனத்தை திண்கிறவர்கள் வெறும் வார்த்தையை மாத்திரம் சாப்பிடவில்லை மாறாக அவர்கள் தேவனுடைய குணநலன்களையே திண்கிறார்கள் என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அடுத்ததாக இந்த வார்த்தை எப்படிப்பட்டது என்று வேதம் சொல்லுகிறது.

வானத்திலிருந்திறங்கின அப்பம் இதுவே இது உங்கள் பிதாக்கள் புசித்த மன்னாவைப் போலல்ல அவர்கள் மரித்தார்களே இந்த அப்பத்தைப் புசிக்கிறவனோ என்றென்றைக்கும் பிழைப்பான் என்றார். அதுமட்டுமல்லாமல் இந்த அப்பத்தை புசிக்கிறவனுக்கு பசி உண்டாவதில்லை என்று யோவான் 6:35 மற்றும் 6:58 லும் பார்க்கிறோம்.

ஆம் இந்த வார்த்தையை யாரெல்லாம் புசிக்கிறார்களோ அவர்களுக்கு மாத்திரம் உலக பசி உண்டாவதில்லை அதாவது மாமிசத்தின் குணநலன்களான கோபம், பெறுப்பு, அயோக்கியத்தனம், பொறாமை, இச்சை, குறைசொல்லுதல், ஏமாற்றுதல், பெருமை, மேட்டிமை போன்றவை உண்டாவதில்லை என்பதை தெரிவிக்கிறேன்.

ஆகவே இன்று முதல் தேவையில்லாத உணவாகிய மாமிச சிந்தை, ஜென்ம சுபாவம் போன்றவைகளை விட்டுவிட்டு மற்றும் பலவித உணவுகளை தேடி அங்கும் இங்கும் அலைவதை விட்டுவிட்டு நமக்கு கொடுக்கப்பட்ட அதாவது நம்முடைய கையில் இருக்கிற வேதத்தில் கொடுக்கப்பட்ட உணவை நன்றாக சாப்பிடுவோம், அப்படி சாப்பிடும் போது நோய், குடும்பபிரச்சனை, கடன் பிரச்சனை, வேலைதிண்டாட்டம், வாக்குவாதம், சாபம், போன்ற பட்டினிகள் நம்முடைய வாழ்க்கையில் ஒருபோதும் வராது என்பதை சொல்லிக்கொள்கிறேன்.

இ.வசனத்தை கிரியைகளில் காண்பிக்கிறவர்கள்

நம்முடைய வேதம் சொல்லுகிறது,

யார் தேவன் தந்த வசனத்தை தன்னுடைய கிரியைகளில் காண்பிக்கிறார்களோ அவர்களே பாக்கியவான்கள் அதுமட்டுமல்லாமல் இவர்களுடைய விசுவாசமே உயிருள்ளதாயிருக்கும் என்று யாக் 2:17 ல் பார்க்கமுடிகிறது.

ஆகவே கிறிஸ்தவர்கள் என்று சொல்லி நடப்பதோ அல்லது இயேசு கிறிஸ்து என்னுடைய தேவன் என்று சொல்வதினாலோ அல்லது சிலுவையை தன்னுடைய [தேகத்தில்] சரீரத்தில் வரைந்து வைத்திருப்பதினாலோ  ஒரு பிரயோஜனம் இல்லை மாறாக நம்முடைய இயேசு கிறிஸ்துவின் வசனத்தை தன்னுடைய கிரியைகளில் யாரெல்லாம் காண்பிக்கிறார்களோ அவர்களே உண்மையான கிறிஸ்தவர்கள் ஆவர் என்பதை நாம் அந்தியோகியாவில் பார்க்கமுடிகிறது [ அப் 11:26 ] ஆகவேதான் நம்முடைய ஆண்டவர் தாம் செய்கிற வாக்குத்தத்தம் நிலைத்திருக்க வேண்டுமானால் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை பின்வருமாறு காணலாம் நீ என் கட்டளைகளின்படி நடந்து என் நீதி நியாயங்களை நிறைவேற்றி என் கற்பனைகளின்படியெல்லாம் நடந்து கொள்ளும்படிக்கு அவைகளைக் கைக்கொண்டு நடக்க வேண்டும் என்று 1இராஜா 6:12 ல் வாசிக்கலாம்.

ஆகவே எப்பொழுதெல்லாம் தேவனுடைய வார்த்தையை நம்முடைய கிரியைகளில் ஜனங்கள் பார்க்கிறார்களோ அப்பொழுதுதான் நம்மை உயிருள்ளவர்கள் என்று அடையாளம் கண்டு கொள்ள முடிகிறது.

பாருங்கள் தேவதாசனாகிய ஸ்தேவானை அவர் தேவனுடைய வார்த்தையை பிரசங்கம் மட்டும் செய்யவில்லை. மாறாக தான் இயேசு கிறிஸ்துவைக் குறித்து என்னவெல்லாம் சொன்னாரோ அவைகள் எல்லாவற்றையும் தன்னுடைய வாழ்க்கையிலும் நிறைவேற்றினார் எப்படியென்றால், தன்னை கல்லெறிந்த ஜனங்களை சபிக்காமல் அவர்களை மன்னிக்கும்படி தேவனிடத்தில் வேண்டிக்கொண்டார் என்பதை நாம் அப்போஸ்தலர் 7:58-60 வரை வாசிக்கும் போது தெரிந்து கொள்ளமுடிகிறது.

ஈ.வசனத்தில் நிலைத்திருக்கிறவர்கள்

வேதம் சொல்லுகிறது, நீங்கள் என்னிலும் என் வார்த்தைகள் உங்களிலும் நிலைத்திருந்தால் நீங்கள் கேட்டுக்கொள்வதெதுவா அது உங்களுக்குச் செய்யப்படும் என்று யோவான் 15:7ல் படிக்கிறோம். நாம் எதையாவது தேவனிடம் இருந்து பெற்றுக் கொள்ள வேண்டுமானால் விசுவாசம் நமக்கு வேண்டும் இந்த விசுவாசத்தை எப்படி நாம் பெற்றுக் கொள்ள முடியும். வேதம் சொல்லுகிறது, விசுவாசம் கேள்வியினாலே வரும் கேள்வி தேவனுடைய வசனத்தினாலே வரும் என்று ரோமர் 10:17ல் அறிகிறோம். ஆகவேதான் தேவன் இப்படியாக சொல்லுகிறார் யாரிடம் எல்லாம் தேவனுடைய வார்த்தை இருக்கிறதோ அவர்கள் ஜெபத்திற்கு மாத்திரமே பதில் கிடைக்கும் என்பதை நாம் தெரிந்து கொள்ளமுடிகிறது.

இன்று அனேகர் அதிக நேரம் ஜெபிக்கிறார்கள் உபவாசம் செய்கிறார்கள் ஆனாலும் அவர்கள் ஜெபத்திற்கு பதிலே வருவதில்லை ஏனென்றால் தேவனுடைய வார்த்தை இல்லாததே காரணம் என்பதை மறக்க வேண்டாம். இத்தகைய காரியத்தை பின்வருமாறு பார்க்கலாம்,

பாருங்கள் சீஷர்கள் எப்பொழுதும் இயேசுவோடு கூடதான் சுற்றிக் கொண்டேயிருக்கிறார்கள். அதாவது எப்பொழுதும் தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறார்கள் ஆனால் என்ன நடந்தது அவர்களிடம் கொண்டு வரப்பட்ட வியாதியஸ்தர்களை அவர்களால் குணமாக்க முடியவில்லை ஏனென்றால் அவர்களிடம் காணப்பட்ட அவிசுவாசமே இதன் பொருள் அவர்களுடைய இருதயத்தில் உலககாரியங்கள் மாத்திரமே நிலைத்திருந்தது. ஆகவேதான் இத்தனை ஏமாற்றம் வந்தது என்றால் சொன்னால் மிகையாகாது. பாருங்கள் பிரதான சீஷனாகிய பேதுருவை இயேசு காட்டிக் கொடுக்கப்பட்ட அன்று ராத்திரியில் மூன்று தரம் கர்த்தராகிய இயேசுவை மறுதலித்தார் என்று பார்க்கிறோம், ஏனென்றால் அவர்களிடம் தேவனுடைய வார்த்தை இல்லாததே காரணம்.

இன்று நாமும் அனேக இடத்தில் தேவனை மறுதலித்து கொண்டேயிருக்கிறோம் எப்படியென்றால் கஷ்டம் வரும்போது முதலில் மனுஷரைத் தேடி ஓடுகிறோம், நோய் வரும்போது மருத்துவரைத் தேடிச் செல்கிறோம், இழப்பு வரும் போது தேவனை குற்றப்படுத்துகிறோம் ஏன் நாம் இவ்வாறு செய்கிறோம் நம்முடைய வீடு வெறுமையாக இருப்பதினால்தான் என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

உ.வசனத்தில் சாட்சியாயிருப்பவர்கள்

தேவன் சொன்னார் நீங்கள் எருசலேமிலும், யூதேயா முழுவதிலும், பூமியின் கடைசிபரியந்தயமும் எனக்குச் சாட்சிகளாயிருங்கள் என்று அப் 1:8 ல் படிக்கிறோம். பாருங்கள் மழைபெய்யும் போது பூமியில் ஏதாவது முளைக்கும், பள்ளங்கள் நிரம்பும், ஆறுகள் பெருக்கெடுத்து ஓடும் இப்படியாக மழை பெய்ததற்கான சாட்சியைப் பார்க்கிறோம் இதேபோலத்தான் தேவனுடைய வசனமும் இருக்கும் என்று வேதம் சொல்லுகிறது, எப்படியென்றால், அவர்களால் நடந்த அடையாளங்களினாலே வசனத்தை உறுதிப்படுத்தினார் என்று மாற்கு 16:20ல் வசனத்திற்கு சாட்சியாக அடையாளங்களைப் பார்க்கிறோம்.

ஆகவேதான் அப்.பவுல் தீமோத்தேயுவைப் பார்த்து சொல்லுகிறார், உன் இளமையைக் குறித்து ஒருவனும் உன்னை அசட்டைபண்ணாதபடிக்கு நீ வார்த்தையிலும், நடக்கையிலும், அன்பிலும், ஆவியிலும், விசுவாசத்திலும், கற்பிலும் விசுவாசிகளுக்கு மாதிரியாயிரு என்று 1தீமோ 4:12ல் பார்க்கிறோம் ஏனென்றால் நம்முடைய சாட்சியினால் மாத்திரமே அனேகர் இயேசுவை ஏற்றுக் கொள்ளமுயும் என்பதை மறக்க வேண்டாம்.

நம்முடைய தேவன் நம்மை தம்முடைய ஆவியினாலும், வரங்களினாலும், நிரப்புவது எதற்குவென்றால் அவருக்கு வல்லமையான சாட்சியாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஜனங்கள் நம்மிடத்தில் இயேசு கிறிஸ்துவை பார்க்க வேண்டுமானால் நம்முடைய இயேசு கிறிஸ்து பிதாவின் சித்தத்தின் படி நடந்தது போல் நாமும் நம்முடைய வாழ்க்கையை இயேசு கிறிஸ்துவின் சித்தத்தின்படி அமைத்துக் கொள்ளும் போது மாத்திரமே நாம் அவருடைய வசனத்தில் நிலைத்திருக்கிறோம் என்று மற்றவர்கள் சாட்சி சொல்லமுடியும்.

எனக்கு பிரியமான கிறிஸ்துவின் சகோதரர்களே,

நாம் ஜீவனுள்ளவர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்ள வேண்டுமானால் மேலே சொல்லப்பட்ட ஐந்து காரியங்களும் நம்முடைய ஜீவியத்தில் இருக்க வேண்டும் அப்பொழுதுதான் நாம் ஆண்டவராகிய இயேசுவைத் துதிக்க முடியும். மறக்க வேண்டாம் ஜெபம் மற்றும் பிறகாரியங்கள் இந்த உலகத்தோடு முடிந்து போகிறது, ஆனால் துதி மாத்திரமே என்றென்றும் நிலைத்திருக்கிறது என்பதை மறக்க வேண்டாம். இந்த புதிய வருடத்தில் நாம் தேவனை துதிக்க தொடங்குவோம் அப்பொழுது 2015 ம் வருடத்தின் எல்லா மாதங்களும் நமக்கு அநுகூலமாக மாறும் என்பதில் சந்தேகமேயில்லை.

கர்த்தராகிய இயேசுதாமே நம் ஒவ்வொருவரையும் நாம் செலுத்தும் துதியில் மயங்கி நம்மை ஆசீர்வதிப்பாராக. ஆமென்

மறக்க வேண்டாம்: துதியை விடவும் பயங்கரமான ஆயுதம் இந்த உலகத்திலும் இல்லை, பரலோகத்திலும் இல்லை, ஏனென்றால் இயேசுவே அந்த துதியாக இருப்பதே இரகசியம்.

Bro. Edwin (Sohar Oman)