Tamil Christian Website

Tamil Christian Website

Posted on: 05/12/2014

Open / Download in PDF

ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒவ்வொரு காலமுண்டு

சகோ. எட்வின் (சோஹார்)

வேதம் சொல்லுகிறது, தேவன் உண்டாக்கின ஒவ்வொரு காரியத்திற்கும் ஒவ்வொரு சமயத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார் ஆனால் அந்த சமயத்தை தேவனாகிய இயேசு கிறிஸ்து மாத்திரமே அறிவார். ஆகவேதான் வேதம் சொல்லுகிறது, தேவன் சகலத்தையும் அதினதின் காலத்திலே நேர்த்தியாகச் செய்திருக்கிறார் என்று பிர 3:11ல் நாம் படிக்கிறோம்.

இந்த இரகசியத்தையெல்லாம் நாம் அறிய வேண்டுமானால் நாம் அதற்கான நேரத்திற்காக காத்திருக்க வேண்டும் என்பதை ஒருபோதும் மறக்க கூடாது. இன்று அனேகர் சொல்லுகிற ஒரு காரியம் தேவன் வாக்குத்தத்தம் கொடுத்தார், தரிசனம் காண்பித்தார் ஆனால் ஒன்றுமே நிறைவேறவே இல்லை. ஏன் நிறைவேறவில்லை நாம் தேவன் நம்முடைய வாழ்க்கையில் அனுமதிக்கிற காலங்களை வரவேற்க தவறியதே அதற்கு சரியான காரணமாய் இருக்கிறது என்பதை மறக்க வேண்டாம்.

இங்கு தேவன் ஒவ்வொரு காரியத்திற்கும் நியமித்திருக்கிற ஒவ்வொரு காலத்தைக் குறித்துதான் இந்த மாதப்பத்திரிகையின் செய்தியாயிருக்கிறது, ஏனென்றால் நமக்கு எல்லா காரியமும் உடனடியாக நிறைவேறி விட வேண்டும், இதுதான் இன்றைய காலத்தில் ஒவ்வொருவருடைய விருப்பமாயிருக்கிறது.

பாருங்கள் உதாரணமாக முன்பு எல்லாம் ஒரு உணவை சமைக்க வேண்டுமானால் அதிக நேரம் எடுப்பார்கள், இதன் நிமித்தம் அந்த உணவை சாப்பிட்டவர்கள் எல்லாரும் நன்றாக ஆரோக்கியமாக இருந்தனர். ஆனால் இன்று அதே உணவை சில நிமிடங்களில் சமைத்து விடுகின்றனர் இதனிமித்தம் அவர்களுடைய காலம் வரும் முன்னே அவர்கள் இந்த உலகத்தை விட்டு கடந்து போகின்றனர். இப்படியாக தேவன் தன்னுடைய வாழ்க்கையில் வைத்திருந்த திட்டத்தை அறியாமலேயே பரிதாபமாக வாழ்க்கையை இழந்து போகின்றனர். ஆகவேதான் தேவன் பிரசங்கி மூலம் நமக்கு காண்பித்த சில உண்மைகளை கொண்டு இந்த மாத பத்திரிகையை அழகுப்படுத்த விரும்பினேன். இத்தகைய அழகை பின்வருமாறு பார்க்கலாம். பிறக்க மற்றும் இறக்க ஒரு காலமுண்டு [ பிர 3:2 ]

பிறக்க என்று சொன்னவுடனே நமக்கு இந்த உலகத்தின் பிறப்பை குறித்துதான் எல்லாருக்கும் ஞாபகம் வரும் ஆனால் வேதம் சொல்லுகிற ஒரு பிறப்பைக் குறித்து பார்க்கப் போகிறோம். இந்த பிறப்பினால் நமக்கு என்ன லாபம் வந்தது மற்றும் இந்த உலகத்திற்கு என்ன பலன் கிடைத்தது என்பதைப் பார்க்கப் போகிறோம். நம்முடைய பிறப்பினால் நம்முடைய குடும்பம் மாத்திரமே சந்தோஷம் அடைகிறது ஆனால் நான் சொல்லப் போகிற பிறப்பினால் இந்த உலகமும் சொர்க்கமும் சந்தோஷம் அடைந்தது என்று சொன்னால் மிகையாகாது. அந்த பிறப்பு நம்முடைய ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் பிறப்பே என்பதை சொல்லிக் கொள்கிறேன்.

இதோ இந்த மகா மேன்மையான பிறப்பைக் குறித்து வேதத்தின் ஆரம்பத்திலிருந்து முடிவு வரைப் பார்க்க முடிகிறது. ஆனால் இந்த பிறப்பிற்கான காலம் வராததின் நிமித்தம் அனேகர் இந்த பிறப்பினைப் பார்க்கும்படி காத்திருந்ததை நாம் வேதத்தில் பார்க்கிறோம்.

ஆம் சரியான நேரத்தில் இந்த பிறப்பு சமாதானம் இல்லாமல் இருந்த யூதாவின் ராஜாவாகிய ஆகாசுக்கு சமாதானம் மற்றும் வெற்றியின் அடையாளமாகக் கொடுக்கப்பட்டது என்பதை நாம் ஏசா 7ம் அதிகாரத்தை வாசிக்கும் போது அறிய முடிகிறது. எப்படியென்றால், ஆதலால் ஆண்டவர் தாமே உங்களுக்கு ஒரு அடையாளத்தைக் கொடுப்பார் இதோ ஒரு கன்னிகை கர்ப்பவதியாகி ஒரு குமாரனைப் பெறுவாள். அவருக்கு இம்மானுவேல் என்று பேரிடுவாள் என்று ஏசாயா 7:14ல் படிக்கிறோம், அதுமட்டுமல்லாமல் இன்மானுவேல் என்பதற்கு தேவன் நம்மோடு இருக்கிறார் என்று மத் 1:23 நமக்கு இம்மானுவேலின் அர்த்தத்தை சொல்லி தருவதைப் பார்க்கிறோம்.

ஆம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் பிறப்பு ஆகாசுக்கு மாத்திரமல்ல இருளில் கிடந்த நமக்கும் ஒரு அடையாளமாய் கொடுக்கப்பட்டது என்பதை மறக்க வேண்டாம் எப்படியென்றால், இருளில் நடக்கிற ஜனங்கள் பெரிய வெளிச்சத்தைக் கண்டார்கள் என்று ஏசா 9:2ல் வசனம் மேலே சொன்ன காரியத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது. பாருங்கள் நம்முடைய தேவனுடைய பிறப்பு ஒவ்வொருவருக்கும் எப்படிப்பட்ட சந்தோஷத்தைக் கொடுத்தது. எப்பொழுது இந்த சந்தோஷத்தைப் பெற்று கொள்ள முடிகிறது. என்றால் மத் 2ம் அதிகாரத்தில் சொல்லப்பட்டது போல சாஸ்திரிகள் தேவனுக்காக அதாவது அந்த சமயம் வரும் வரை காத்திருந்த போதுதான் என்பதை அறியமுடிகிறது.   நாமும் தேவனுடைய சமயத்திற்காக காத்திருக்கும் போது அவர் மறுபடியும் வருவதைப் பார்த்து சந்தோஷம் அடைவது மட்டுமல்லாமல் அந்த சமயத்தில் அவரோடு கூட செல்ல முடியும் என்பதை மறக்க வேண்டாம்.

அடுத்ததாக, இறக்க

ஆம் இயேசு கிறிஸ்துவின் பிறப்பு நமக்கு சந்தோஷம் தந்தது போல அவருடைய இறப்பும் நமக்கு அளவற்ற மகிழ்ச்சியைத் தந்தது என்று சொன்னால் மிகையாகாது. எப்படியென்றால் வேதம் சொல்லுகிறது எல்லாருடைய பாவம் மன்னிக்கப்பட வேண்டுமானால் நிச்சயமாக இரத்தம் சிந்த வேண்டும் என்று எபி 9:22ல் பார்க்கிறோம். ஆம் நம்முடைய ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து தம்முடைய இறப்பின் மூலம் தம்முடைய இரத்தத்தை சிலுவையில் சிந்தி நம்முடைய பாவங்களை மன்னித்து பரிசுத்தப்படுத்தி, நம்மை பிதாவின் அருகே கொண்டு சென்றார் என்று வேதம் சொல்லுகிறது [ எபி 9:13,14 ]

அதுமட்டுமல்லாமல் அன்று ஆசாரிய ஊழியம் ஒரு பிரிவினருக்கே அதாவது லேவியருக்கே கொடுக்கப்பட்டது. ஆனால் இன்று அனைவரும் அவருடைய ஆசாரியர்களாக மாறும் வாய்ப்பு அவருடைய மகா பரிசுத்த இரத்தத்தின் மூலம் கொடுக்கப்பட்டது எப்படியென்றால் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கு நாம் செல்ல தடையாக வைக்கப்பட்டிருந்த திரைச்சீலையை கிழித்து இயேசு கிறிஸ்துவின் இறப்பு நமக்கு ஒரு பாதையாய் மாறிற்று என்று சொன்னால் மிகையாகாது [எபி 10:19]

என் அருமை ஜனங்களே நம்முடைய பிறப்பும் இறப்பும் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவைப் போல இருக்க வேண்டுமானால் நாம் அதற்கான சமயத்திற்காக காத்திருக்க வேண்டும், ஏனென்றால் ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒவ்வொரு சமயமுண்டு என்பதை மறக்க வேண்டாம்.

2. இடிக்க மற்றும் கட்ட ஒரு காலமுண்டு [ பிர 3:3 ]

இதோ இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் தேவனாகிய இயேசு தங்களுக்கு வாக்குத்தத்தம் பண்ணின தேசமாகிய கானான் தேசத்திற்கு கடந்து சென்று கொண்டு இருந்தனர். எல்லா தடைகளையும் கடந்து வந்தனர் எப்படியென்றால் செங்கடலைப் பிளந்து யோர்தானைப் பின்னிட்டுப் போகச் செய்து இப்படியாக ஒவ்வொரு தடைகளையும் கடந்து வந்துக் கொண்டிருந்தனர் ஆனால் அப்படி வருகிற வழிகளில் எந்த தடைகளையும் அவர்களுக்கு உடைக்க வேண்டிய அவசியம் வரவில்லை. ஆனால் எரிகோ பக்கம் வந்தபோதோ அவர்களுக்கு அதை உடைத்து செல்லும் சூழ்நிலை வந்தது ஏனென்றால் அந்த எரிகோவை உடைக்காமல் பின்வைப்பார்களானால் அந்த எரிகோ இவர்களைப் பின் தொடரும் அதாவது எரிகோவின் பாவங்கள் இவர்களுக்குள் நுழைந்து விடும் ஆகவேதான் யோசுவாவும் அவனுடைய ஜனங்களும் தேவன் மூலமாக அதை உடைத்து வெளியே செல்வதைப் பார்க்க முடிகிறது. ஆம் அனேக நாட்களாய் உடைக்காமல் விடப்பட்டிருந்த எரிகோ இதோ அதற்கான காலம் வந்த போது உடைக்கப்பட்டது என்பதை மறக்க வேண்டாம்[ யோசுவா 6ம் அதிகாரம்]

அடுத்ததாக கட்ட, இதோ அனேக நாட்களாய் தேவனுக்கு பண்டிகை செலுத்தாமலும், ஆராதனை செய்யாமலும் இருந்து வந்தனர் இந்த இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் அதுமட்டுமல்லாமல் கண்டகண்ட இடத்திலெல்லாம் பலி செலுத்தி தேவனுக்கு அருவருப்பான காரியங்களை செய்து வந்தனர். ஆகவேதான் தேவன் தாவீது ராஜாவுக்கு ஆலயம் கட்டும்படியான நினைவை ஏற்படுத்தினார் எப்படியென்றால் பிலி 3:13ல் சொல்லப்பட்டது போல தேவனே இந்த விருப்பத்தை ஏற்படுத்தினார் ஆகவே இந்த விருப்பத்தை தேவன் அவருடைய மகன் மூலமாய் நிறைவேற்றினார் என்று பார்க்கிறோம். ஆம் இதற்குப்பிறகே ஜனங்கள் தேவனுக்கான அதாவது ஆவிக்குரிய காரியங்களில் அதிகம் அதிகமாக தங்கள் ஈடுபாட்டைக் காட்ட ஆரம்பித்தனர் அதாவது தங்களுடைய சந்தோஷத்தை மட்டும் கட்டி வந்த ஜனங்கள் இப்பொழுது தங்களுடைய சந்தோஷத்தை நிலைப்படுத்த தேவனுடைய மகிமையை கட்ட ஆரம்பித்தனர். [ ராஜாக்கள் புஸ்தகத்தைப் படிக்கவும் ]

எனக்கு அருமையான விசுவாசிகளே

நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் இருக்கிற எல்லா எரிகோ கோட்டைகளையும் இடிக்கிற காலம் வந்து விட்டது. எதற்காகவென்றால் தேவமகிமையை நம்முடைய இருதயத்தில் கட்டும்படியாக. ஒரு எரிகோ கோட்டை இடிந்தால் மட்டுமே ஒரு பரிசுத்த கோட்டை எழும்ப முடியும்.

3. புலம்ப மற்றும் நடனம் பண்ண ஒரு காலமுண்டு. [ பிர 3:4 ]

வேதம் சொல்லுகிறது, தம்முடைய தாவீதைத் தெரிந்து கொண்டு, ஆட்டுத் தொழுவத்திலிருந்து அவனை எடுத்தார், கறவலாடுகளின் பின்னாகத் திரிந்த அவனை தம்முடைய ஜனமாகிய யாக்கோபையும், தம்முடைய சுதந்தரமாகிய இஸ்ரவேலையும் மேய்ப்பதற்காக அழைத்துக் கொண்டு வந்தார் என்று சங் 78:70-72 வரை வாசிக்கும் போது தாவீதின் வாக்குத்தத்தத்தை அறிகிறோம். ஆனால் கேள்வி என்னவென்றால் இந்த வாக்குத்தத்தம் தாவீதின் வாழ்க்கையில் உடனடியாக நிறைவேறினதா? என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள் சங்கீதம் மற்றும் சாமுவேல் புஸ்தகத்தை வாசிப்பீர்களானால் தெரியும் அவர் இந்த வாக்குத்தத்தத்தைப் பெற்றுக் கொள்ள எத்தனை நாள் புலம்ப வேண்டியதாய் இருந்தது. ஆம் அவர் புலம்பினார் ஆனால் அவருடைய புலம்பல் எல்லாம் தேவனிடத்தில் மாத்திரமே இருந்தது என்று சொன்னால் மிகையாகாது. இதோ சவுல் தனக்கு விரோதமாக வந்த போது அவரைக் கொல்வதற்கு தனக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தப் போதும் அவர் ஒன்றுமே செய்யவில்லை. ஏனென்றால் அவர் நன்றாக அறிந்திருந்தார் ஒருநாள் தேவன் என் புலம்பல்களை எல்லாம் மாற்றுவார். அந்த காலம் வரைக்கும் நான் தேவனிடம் புலம்பிக் கொண்டே அதாவது ஜெபித்துக் கொண்டே இருப்பேன் என்று முடிவு செய்தார்.

அடுத்ததாக, அவருடைய [ தாவீது ] புலம்பலின் காலம் நீண்டு கொண்டே போனதா என்று பார்ப்பீர்களானால் இல்லவே இல்லை. அவருடைய புலம்பலுக்கு ஒரு முடிவு உண்டாக்கும் படியாக அவர் நடனம் செய்யும்படியாக ஒரு காலத்தை தேவன் ஏற்படுத்திக் கொடுத்தார். எப்படியென்றால் தாவீதை இஸ்ரவேலின் ராஜ்யத்தை நிரந்தரமாக ஆளும்படியாக உருவாக்கினதுமல்லாமல் தேவனுக்குப் பிரியமான பாத்திரமாக அதாவது சொர்க்கத்தின் மகனுக்கு அவரை முன் அடையாளமாக மாற்றினார் என்பதை நாம் வேதத்திலிருந்து புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. ஆகவேதான் அவர் தாவீதைக் குறித்து இப்படியாக சாட்சிக் கொடுக்கிறார், என் இருதயத்திற்கு ஏற்றவன் என்று அப் 13:22ல் சொல்வதைக் காணலாம்.    

பாருங்கள் தாவீதின் கொஞ்சகால புலம்பல் ஒரு பெரிய நடனமாக மாறினதை எப்படி மறக்க முடியும். எனக்கு பிரியமான ஜனங்களே நம்முடைய கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் கொஞ்சகாலம் புலம்பல்கள் உண்டாகலாம், ஆனால் இந்த புலம்பல்கள் நடனமாக மாறும் காலம் வெகு அருகாமையிலே இருக்கிறது என்பதை ஞாபகப்படுத்த விரும்புகிறேன்.

4.  தேட மற்றும் இடிக்க ஒரு காலமுண்டு [ பிர 3: 6 ]

நாம் வேதத்தில் 1சாமுவேல் அதிகாரத்தைப் படிக்கும் போது சவுலின் வரலாற்றை அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. ஆம் இஸ்ரவேலின் ஜனங்களின் வேண்டுகோளின்படி தேவன் சாமுவேலைக் கொண்டு இஸ்ரவேலில் ராஜாவை அபிஷேகம் பண்ணும்படியாக இருந்தார். அப்பொழுது சாமுவேல் இஸ்ரவேலை ஆளும் ராஜாவைக் குறித்து தேவனிடம் விசாரித்து கொண்டிருந்தார். ஆம் நம்முடைய தேவன் இஸ்ரவேலின் ராஜாவாக வரப்போகிறவராகிய சவுலைக் குறித்து எல்லாவற்றையும் வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார். இதனிமித்தம் சாமுவேலின் கண்கள் சவுலைத் தேடிக் கொண்டிருந்தது.

வேதம் சொல்லுகிறது அந்தச் சமயத்தில் சவுல் தன்னுடைய பெற்றோர்க்குக் கீழ்ப்படிந்து தங்கள் கழுதையைத் தேடும்படியாக தன் வேலைக்காரனுடன் செல்வதைப் பார்க்கிறோம். அதுமட்டுமல்லாமல் அவன் சவுந்தரியமான வாலிபனாயிருந்தான், ஆனால் அவன் தன் சவுந்தரியத்தைக் குறித்து பேசிக் கொண்டிராமல் தன் பெற்றோர்க்கு தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணித்திருந்தான் அதாவது அடங்கி நடக்கிறவனாய் காணப்பட்டான். ஆம் உலகத்தின் கழுதையை தேடிக் கொண்டே சென்ற சவுலுக்கு ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி காத்திருந்தது அதுஎன்னவென்றால் தேவனுடைய அழைப்பு அவனுக்காக காத்திருந்தது, அதாவது தேவனுடைய காரியங்களை தேடும்படியாக, உலகத்தின் அழிந்து போகிற காரியங்களை எல்லாம் இழந்து போகும்படியான காலம் அவனுக்கு வந்தது என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது.

ஆம் தேவனுக்காக ஓடும்போது அதாவது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையை தேடி ஓடும்போது வாழ்க்கையில் சில இழப்புகளை சந்தித்து ஆக வேண்டும் என்று வேதம் சொல்லுகிறது. பாருங்கள் சவுல் சாதாரண உலகவாழ்க்கையை இழந்தான் ஆனால் தேவனுடைய சிங்காசனம் அவனைத் தேடி வந்தது. ஒருவேளை நாம் தேவனுக்காக சில காரியங்களை இழந்து போகலாம், இப்படிப்பட்டவர்களுக்கு வேதம் சொல்லுகிறது, நாம் எதையெல்லாம் இழந்தோமோ அவைகள் எல்லாம் இரட்டிப்பான நன்மையாக மாறும் என்பதில் சந்தேகமேயில்லை. ஆம் எப்படி யோபுவின் முன்னிலைமையின் இழப்பு பின்பு இரட்டிப்பான நன்மையாக மாற்றப்பட்டதோ அதேபோல நமக்கு நடக்கும் என்பதில் உறுதியாக இருப்போம் [ யோபு 42:10 ]

5. மவுனமாயிருக்க மற்றும் பேச ஒரு காலமுண்டு [ பிர 3:7 ]

வேதம் சொல்லுகிறது, மவுனமாயிருக்க வேண்டிய நேரத்தில் மவுனமாருக்க வேண்டும் பேச வேண்டிய நேரத்தில் பேச வேண்டும் இன்று அனேகர் மவுனமாயிருக்க வேண்டிய சூழ்நிலையில் பேசுவதாலும் பேச வேண்டிய நேரத்தில் மவுனமாயிருப்பதாலும் எத்தனை இழப்புகள் நம்முடைய பிதாக்களிடத்தில் ஏற்பட்டது என்பதை நாம் வேதத்தில் பார்க்கமுடிகிறது. அதுமட்டுமல்லாமல் இந்த மவுனம் யாருக்கு முன்பாக இருக்க வேண்டும் என்பதையும் உங்களுக்கு விளக்கப் போகிறேன். வேதம் சொல்லுகிறது

எசேக்கியா ராஜா அரசாண்ட 14ம் வருஷத்தில் அசீரியா ராஜா சனகெரிப் யூதாவுக்கு விரோதமாய் ரப்சாக் என்பவனை பெரிய சேனைகளோடு அனுப்பினான் அவன் வந்து எசேக்கியா ராஜாவிற்கு விரோதமாய் பேசுவதுடன் மாத்திரமல்ல நம்முடைய ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு முன்பாக மேன்மை பாராட்டுவதையும் பார்க்க முடிகிறது, ஆனால் எசேக்கியா தன்னுடைய ஜனங்களிடத்தில் அவனுக்கு எந்த மறுவுத்தரவும் சொல்லாமல் மவுனமாயிருக்கும்படியாக கட்டளையிடுகிறான்.

ஆனால் எசேக்கியா ராஜாவோ தேவனுக்கு முன்பாக மவுனமாயிருக்கவில்லை அவர் தேவனிடம் பேசிக் கொண்டே இருந்தார் அதாவது தேவனுக்கு முன்பாக தன்னைத் தாழ்த்தி ஜெபித்துக் கொண்டேயிருந்தார். இதனிமித்தம் தேவன் அவருடைய எதிரிக்கு முன்பாக பேசினார், எப்படியென்றால்,

சீயோன் குமாரத்தியாகிய கன்னியாஸ்திரீ உன்னை இகழ்ந்து உன்னைப் பரியாசம் பண்ணுகிறாள் எருசலேம் குமாரத்தி உன் பின்னாலே தலையைத் துலுக்குகிறாள் என்று ஏசா 37:22 லிருந்து தேவனுடைய பதிலை பார்க்கிறோம். அதுமட்டுமல்லாமல் தேவன் தான் சொன்ன காரியத்தை கிரியைகளிலும் வெளிப்படுத்தினார், எப்படியென்றால்

அப்பொழுது கர்த்தருடைய தூதன் புறப்பட்டு அசீரியரின் பாளயத்தில் 1,85,000 பேரைச் சங்கரித்தான் ஏசா 37:36

எனக்கு பிரியமான சகோதர சகோதரிகளே,

நம்மை யாராவது பொய்யாக குற்றம் சாட்டுகிறார்களா அல்லது சபைக்கு விரோதமாய் எழும்புகிறார்களா நாம் கவலைப்பட வேண்டாம், நாம் தேவனிடம் பேசிக் கொண்டே இருப்போம் அவர் எல்லாவற்றையும் சரி செய்வார்.

6. கடைசியாக, கிழிக்க மற்றும் தைக்க ஒரு காலமுண்டு [ பிர 3:7 ]

வேதம் சொல்லுகிறது,

எழுத்து கொல்லுகிறது ஆவியோ உயிர்ப்பிக்கிறது 1கொரி 3:6

இதோ தன்னுடைய பழைய வாழ்க்கை என்கிற சட்டையை கிழித்துப் போட்டுவிட்டு புதிய சட்டையை அணிந்த பவுலைப் பற்றி உங்களுக்கு கூற விரும்புகிறேன்.

பாருங்கள் தன்னை நியாயப்பிரமாணத்தின் சேவகனாக நிலைநிறுத்த விரும்பினார் இந்த பவுல் இதற்காக அவர் நியாயப்பிரமாணத்தில் மிகுந்த வைராக்கியமுள்ளவராய், இயேசுவைக் குறித்து பேசுகிறவர்களை கொல்லும்படியாக சீறிப்பாய்ந்துக் கொண்டிருந்தவர், எதற்காக தன்னை நியாயப்பிரமாணத்தின் அதாவது யூதர்களின் மத்தியில் தன்னை ஒரு கதாநாயகனாக காட்டுவதற்காக இப்படியாக ஓடிக் கொண்டேயிருந்தார். இதனிமித்தம் அனேகரின் இரத்தப்பழிக்கு உடந்தையானார். ஆகவே அருடைய சட்டையும் பாவத்தினால் நிறைந்திருந்தது. ஒருநாள் திடீரென தேவனாகிய இயேசுவால் சந்திக்கப்படுகிறார். இதை சற்றும் எதிர்ப்பார்த்திராத சவுல் தடுமாறி விடுகிறார். இப்பொழுதுதான் அவருக்குப் புரிகிறது தான் அணிந்திருந்த சட்டை இருளாக இருப்பது தெரிய வருகிறது உடனே தன்னை தேவனுக்கு ஒப்புக் கொடுக்கிறார். அதாவது சவுல் என்கிற பழைய சட்டையை கிழித்து எறிந்து விட்டு, பவுல் என்கிற புதிய சட்டையை தைத்துப் போடுகிறார். இதனிமித்தம் அவருடைய வாழ்க்கையில் அளவற்ற மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டதை நாம் அவருடைய ஊழியத்தின் மூலம் அறிய முடிகிறது. [ அப் 9ம் அதிகாரத்தைப் படிக்கவும் ]

எனக்கு அருமையான விசுவாசிகளே

ஏன் தேவனால் நம்மை இன்னும் பயன்படுத்த முடியவில்லை என்றால் இன்னும் நம்முடைய பழைய சட்டையை அணிந்து கொண்டு நடப்பதினால்தான் அதாவது மாமிசத்தின் எண்ணங்களையும் ஜென்ம சுபாவத்தின் கிரியைகளையும் நம்முடன் வைத்திருப்பதினால்தான் என்று வேதம் சொல்லுகிறது.

பாருங்கள் ஒரு வேலைக்கு நேர்முகத்தேர்வுக்கு நாம் செல்லும் போது பழைய சட்டையை அணிந்து சென்றால் நம்மை அந்த வேலைக்கு தேர்வு செய்வார்களோ நிச்சயமாக இல்லை. அதேபோலதான் நாம் குழந்தைக்கு ஏற்றவைகளை விட்டுவிட்டு பூரண புருஷராகும் படி பழைய மனிதனாகிய ஆதாமின் சட்டையை கிழித்து எறிந்து விட்டு புதிய மனுஷனாகிய அதாவது நம்முடைய ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மகிமையின் ஆடையை அணிந்து கொள்வோம். அப்பொழுது அவர் நம்மை நிச்சயமாக பிரகாசிக்கச் செய்வார். ஆனால் ஒரு காரியத்தை மறக்க வேண்டாம். அதாவது தேவன் பிரசங்கியைக் கொண்டு சொல்லுகிறார்,

ஒவ்வொரு காரியத்துக்கும் ஒவ்வொரு சமயமுண்டு பிரசங்கி 3:1

இதற்காக நாம் தேவ சமுகத்தில் காத்திருப்போம் என்று சொல்லி இந்த செய்தியை முடிக்க காலம் வந்ததால் இத்துடன் முடிக்கிறேன்.

தேவனாகிய இயேசு தாமே நம் ஒவ்வொருவரையும் ஆசீர்வதிப்பாராக. ஆமென்.