Tamil Christian Website

Tamil Christian Website

Posted on: 14/02/2015

கிறிஸ்தவர்களின் பயணம் எப்படி இருக்க வேண்டும்?

[ கிறிஸ்தவர்களின் கொண்டாட்டம் எப்படியிருக்க வேண்டும்?  ]

சகோ. எட்வின் (சோஹார்)

தேவன் கொடுத்திருக்கிற ஆறு வழிகள்

1.  இயேசு ராஜாவுக்காக காத்திருந்தனர் மத் 2:1

2.  இயேசு ராஜாவைத் தேடி வந்தனர் மத் 2:1

3.  இயேசு ராஜாவை அறிவித்தனர் மத் 2:2

4.  இயேசு ராஜாவுக்குள் சந்தோஷம் அடைந்தனர் மத் 2:10

5.  இயேசு ராஜாவுக்கு தங்கள் இருதயத்தை கொடுத்தனர் மத் 2:11

6.  இயேசு ராஜாவை ஆராதனை செய்தனர் மத் 2:11

முன்னுரை:

இன்று கிறிஸ்துமஸ் எல்லா கிறிஸ்தவர்களுக்கும் ஒரு பொதுவான பண்டிகையாகக் காணப்படுகிறது இந்த பண்டிகையின் அர்த்தம் என்னவென்றால் கிறிஸ்து நமக்காக பிறந்தார் ஆகவே நாம் இத்தகைய நிகழ்ச்சியை ஒரு பண்டிகையாக கொண்டாடுகிறோம் என்று சொல்வதுண்டு. எதற்காக இந்த உலகத்தில் அவர் பிறந்தார் என்பதற்கான காரணத்தையும் கிறிஸ்தவர்கள் சொல்வதுண்டு ஆனால் என்னுடைய கேள்வி என்னவென்றால் நாம் எந்தநாளில் கிறிஸ்துவின் பிறப்பை கொண்டாடுகிறோம் அல்லது எத்தனை நாள் கொண்டாடுகிறோம் அல்லது எவ்வளவு விலையுயர்ந்த ஆடைகளை அணிகிறோம் அல்லது எவ்வளவு செலவு பண்ணுகிறோம் என்பதாக அல்ல? ஆனால் கிறிஸ்துவுடன் நாம் கொண்டாடுகிறோமா? அதாவது இப்படிப்பட்ட கொண்டாட்டத்தில் இயேசு கிறிஸ்துவை நம்முடைய வாழ்க்கையில் உலக ஜனங்கள் பார்க்க முடிகிறதா என்பதுதான் என்னுடைய கேள்வியாய் இருக்கிறது.

இப்படிப்பட்ட கிறிஸ்தவர்களின் சமயச்சடங்குகளை நன்றாக அறிந்த அப்.பவுல் சொல்லுகிறார் கிறிஸ்துமஸை பற்றியோ அல்லது பாரம்பரியமான லெந்து நாட்களைப்பற்றியோ அறிவிக்க உங்களிடம் வரவில்லை, மாறாக நம்மால் சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்துவை மாத்திரம் நீங்கள் அறியும்படியாக வந்திருக்கிறேன் என்று சொல்வது போல நாம் 1கொரி 2:2 ம் அதிகாரத்தை வாசிக்கும் போது அப்.பவுலின் நோக்கத்தை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது

ஆகவேதான் வருடந்தோறும் இயேசு கிறிஸ்து இல்லாமல் கிறிஸ்துவின் பிறப்பை கொண்டாடுகிற பெயர் அளவு கிறிஸ்தவர்களாக உறங்கினது போதும் தூக்கத்தை விட்டு எழுந்திருப்போம், உண்மை கிறிஸ்துவின் பிறப்பை அடையாளம் கண்டுகொள்வோம், வாருங்கள் நாம் ஒன்று சேர்ந்து கிறிஸ்துவின் பிறப்பை மாத்திரம் அல்ல எல்லா நாட்களையும் கிறிஸ்துவோடுகூட கொண்டாடலாம்.

நாம் ஒன்று சேர்ந்து கிறிஸ்துவோடு கூட மத் 2ம் அதிகாரத்தின் வழியாக பிரயாணம் செய்யலாம் அதுமட்டுமல்லாமல் எஞ்சியிருக்கிற நாட்களை கிறிஸ்துவோடு கூட சந்தோஷப்பட வேண்டுமென்று விரும்புகிற நாம்

1.பயணம் செய்ய வேண்டிய முதல் இடம்: இயேசு ராஜாவுக்காக காத்திருக்க வேண்டும் [ மத் 2:1 ]

காத்திருக்குதல் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதையும் காத்திருக்குதலின் அவசியத்தையும் நாம் மத் 2:1 ல் சொல்லப்பட்ட சாஸ்திரிகள் மூலமாக உணர்ந்து கொள்ளலாம்

வேதம் சொல்லுகிறது, அவர்கள் இயேசுவின் பிறப்பை கேட்ட பொழுது பிறகு கிழக்கிலிருந்து பிரயாணத்தை எருசலேமுக்கு தொடர்வதை அறிந்து கொள்ள முடிகிறது அப்படியென்றால் நியாயப்பிரமாணம் மற்றும் தீர்க்கதரிசிகள் சொன்ன நம்முடைய பாவத்தை கழுவி நம்மை பிதாவுக்கு முன்பாக குற்றமற்றவர்களாக நிறுத்துகிற இயேசு ராஜாவுக்காக அனேக நாட்கள் காத்திருந்ததை நாம் அறிய முடிகிறது. ஆம் இவ்வளவு நாட்களாய் பொறுமையுடன் காத்திருந்ததால் அவர்களுக்கு என்ன பலன் காத்திருந்தது என்பதை வேதத்தின் மூலம் நாம் பின்வருமாறு அறிந்து கொள்ளலாம், எப்படியென்றால், வேதம் சொல்லுகிறது,

கர்த்தருக்கு காத்திருக்கிறவர்கள் இந்த உலகத்தில் புதுபெலனை பெற்றுக் கொள்கிறார்கள் என்றும் [ ஏசா 40:31 ]

அத்தோடுமாத்திரமல்ல, அவர்கள் பூமியையும் சுதந்தரித்து கொள்கிறார்கள் என்றும் மேலும் [ சங் 37:9 ]

இப்படியாக காத்திருக்கிறவர்கள் பாக்கியவான்களாய் மாற்றப்படுகிறார்கள் என்றும் வாசிக்கிறோம். [ ஏசா 30:18 ]

எப்படிப்பட்ட புதுபெலனைப் பெறுகிறோம் என்றால் பாவத்தினால் அதாவது பாவ நோயினால் பெலனற்று வாழ முடியாமல் இருந்த நாம் இயேசு என்கிற மருந்தின் மூலம் குணமாகி [ மத் 8:17 ] இந்த உலகத்தின் பாவ நோயை கடந்து செல்கிறோம், அடுத்ததாக பூமியை சுதந்தரித்துக் கொள்ளுதல் என்றால் பாவத்தின் மூலம் ஏதேன் தோட்டத்தில் வாழும் குடியுரிமையை இழந்து போனோம் இந்த இழப்பை நாம் கிறிஸ்துவின் மூலமாக மறுபடியும் சுதந்தரித்துக் கொள்ளப் போகிறோம் என்பதை மறக்க வேண்டாம், மூன்றாவதாக பாக்கியவான் எப்படி பாவத்தின் நிமித்தம் சாபமாக மாறிய நாம் கிறிஸ்துவின் மூலம் சாபம் மாற்றப்பட்டு ஆசீர்வாதமாய் மாற்றப்படுகிறோம் எப்படியென்றால் சாப குலமாகிய மோவாப் குலத்தில் வந்த ரூத் கிறிஸ்துவின் குலத்தில் வந்த போது ஆசீர்வாதமாய் மாற்றப்பட்டது போலாகும். எல்லா நாட்களையும் கிறிஸ்துவோடு கொண்டாட வேண்டும் என்று விரும்புகிற விசுவாசிகளே தேவன் நம்மிடம் கேட்கிற ஒரு கேள்வி ? நான் வரும் வரை எனக்காகக் காத்திருப்பீர்களா? என்னிடம் பதில் சொல்ல வேண்டாம், தேவனிடம் சொல்லிக் கொள்ளுங்கள்

2.பயணம் செய்ய வேண்டிய இரண்டாவது இடம்: இயேசு ராஜாவைத் தேடி வந்தனர் [ மத் 2:1 ]

இதோ கிறிஸ்துவின் பிறப்பை அறிந்த சாஸ்திரிகள் உடனே தங்களுடைய களைப்பையும் பொருட்படுத்தாமல் இந்த மகா ஆனந்த பாக்கியத்திற்காக காத்திருந்த சாஸ்திரிகள் உடனே எழுந்து தேவனாகிய இயேசுவைத் தேடி வருவதை நாம் மத் 2:1ல் வாசிக்க முடிகிறது.

இன்றைய நாட்களில் நாம் எப்படி வாழ்கிறோம், உலகத்திற்குரியவைகளைத் தேடி அலைகிறோமா அல்லது கொலே 3:2ல் சொல்லப்பட்டது போல மேலானவைகளை அதாவது பிதாவின் வலது பாரிசத்தில் இருக்கிற மகிமையைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறோமா? யோசித்துப் பாருங்கள்

வேதம் சொல்லுகிறது, இந்த சாஸ்திரிகள் கால சூழ்நிலைகளைப் பொருட்படுத்தாமல் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு தங்களுக்கு பரலோகத்தில் ஒரு நிலையான இடம் வேண்டும்


 

என்பதற்காக அவர்கள் கஷ்டத்தையெல்லாம் வெளிப்படுத்தாமல் இயேசுவைத் தொடர்ந்து தேடி வருவதை நம்மால் பார்க்க முடிகிறது. அதாவது முழுஇருதயத்தோடு தேடி வருவதை நாம் உணர முடிகிறது.

இப்படியாக இவர்கள் உலகத்தைத் தேடாமல் இயேசுவைத் தேடி வந்ததால் இவர்களுக்கு என்ன கொடுக்கப்பட்டது?

வேதம் சொல்லுகிறது, முழு இருதயத்தோடு தேவனைத் தேடும் போது தேடுகையிலே அவரை கண்டு பிடிப்பார்கள் என்றும் [ எரெ 29:13 ]

இப்படியாக தேடுகிறவர்கள் சகல நன்மைகளையும் பெற்றுக் கொள்வார்கள் [ சங் 34:10 ] அதுமட்டுமல்லாமல்

இவர்களுடைய இருதயம் எந்த சூழ்நிலையிலும் தளர்ந்து போகாது [ சங் 105:3 ] என்றும் இயேசுவைத் தேடுகிறவர்கள் அடையும் நன்மைகளை அறிய முடிகிறது. ஆகவே நாமும் இயேசுவை உண்மையோடு தேடுவோம் அதினால் வரும் நன்மைகளை பெற்றுக் கொள்வோம்.

3.மூன்றாவது பயணம் செய்ய வேண்டிய இடம்: இயேசு ராஜாவை நற்செய்தியாக அறிவித்தனர் [ மத் 2:2 ]

கிறிஸ்துவின் பிறப்பின் இரகசியத்தை அறிந்த சாஸ்திரிகள் தாங்கள் மட்டுமே இந்த நன்மைக்கு சொந்தக்காரர்கள் என்று எண்ணாமல் மற்றவர்களையும் அதாவது கிறிஸ்து இயேசுவை அறியாதவர்களையும் தம்மோடு கூட சேர்த்துக் கொண்டனர் எப்படியென்றால் வேதம் சொல்லுகிறது,

சாஸ்திரிகள் ஏரோது ராஜாவிற்கும் அவருடைய ஜனங்களுக்கும் இயேசு ராஜாவை நற்செய்தியாக அறிவித்தனர் என்று மத் 2:2 ஐ வாசிக்கும் போது அவர்களுடைய பெருந்தன்மையை உணர முடிகிறது. ஆம் நம்மில் எத்தனை பேர் கிறிஸ்துவின் பிறப்பை ஏழை ஜனங்களோடும், தேவனை அறியாதவர்களோடும், அனாதை பிள்ளைகளோடும் மற்றும் ஆஸ்பத்திரியில் இருக்கிற நோயாளிகளோடும் கொண்டாடுகிறோம்.

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை என்பது பிறக்காக வாழுவதே ஆகும். ஆகவேதான் பிதாவானவர் தம்முடையை சொந்த குமாரனென்றும் பாராமல் நம்மெல்லாருக்காகவும் அதாவது நாம் எப்பொழுதும் அடிமை வாழ்க்கை வாழக் கூடாது என்பதற்காக தம்முடைய சொந்த குமாரனாகிய இயேசுவை நமக்காக பலியாக இந்த உலகத்தில் தந்தார் என்பதை எப்படி மறக்க முடியும் [ ரோமர் 8:32 மற்றும் யோவான் 3:16 ]

வேதம் சொல்லுகிறது, ஏற்ற சமத்தில் சொன்ன வார்த்தை வெள்ளித்தட்டில் வைக்கப்பட்ட பொற்பழங்களுக்குச் சமானம் என்று நீதி 25:11 ல் வசிக்கிறோம்.

அதாவது இன்று மரித்து கொண்டிருக்கிற ஜனங்களுக்கு இயேசுவை கொடுக்கும் போது அது அவர்களுக்கு வெள்ளித்தட்டில் வைக்கப்பட்ட பொற்பழங்களை விட மேலானதாக இருக்கும் என்று சொல்லிக் கொள்கிறேன். ஆகவே நாம் கொண்டாடுகிற எல்லாவற்றிலும் இயேசுவையே முழுமையாக தருவோம். இதுவே நாம் செய்ய வேண்டிய மிக முக்கியமான ஊழியம் ஆகும் என்பதை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

4.நான்காவது நாம் பயணம் செய்ய வேண்டிய இடம்: இயேசு ராஜாவுக்குள் சந்தோஷம் அடைந்தனர் [அடைதல்] [ மத் 2:10 ]

அவர்கள் அந்த நட்சத்திரத்தைக் கண்ட போது மிகுந்த ஆனந்த சந்தோஷமடைந்தார்கள் என்று மத் 2:10 ல் வாசிக்கிறோம். ஆம் அவர்கள் அந்த நட்சத்திரத்தைப் பார்த்ததற்காகவோ அல்லது நம்முடைய பிரயாணம் ஒரு வழியாக முடிந்து விட்டதே என்பதற்காகவோ அல்லது நாம் வந்ததின் நோக்கம் முடிந்துவிட்டதே என்பதற்காகவோ அவர்கள் சந்தோஷம் அடைய வில்லை மாறாக தங்களுடைய பிதாக்காள் மூலம் ஏற்பட்ட பாவம் என்கிற சாபத்தை மாற்றுகிற இயேசு ராஜாவை சேர்ந்துவிட்டோம் என்பதற்காகவே சந்தோஷம் அடைந்தனர்.

இப்படிப்பட்ட சந்தோஷத்தை நாம் ஏன் பெற முடியவில்லை. ஏன் நம்முடைய சந்தோஷம் அடிக்கடி மறைகிறது. ஏனென்றால் நாம் நிலையான சந்தோஷத்தை விட தற்காலிகமான சந்தோஷத்தையே விருப்புகிறதினால்தான் என்பதை மறக்க வேண்டாம். எப்படியென்றால் நமக்கு துன்பங்கள், கஷ்டங்கள் வரும்போது அதிகமான நேரங்களில் மனுஷரைத் தேடி பயணம் செய்வதினால்தான் என்று வேதம் பல இடங்களில் நமக்கு ஞாபகப்படுத்துவதை வேதத்தில் வாசிக்கும் போது புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. இப்படிப்பட்டவர்களுக்கு அப்.பவுல் சொல்லுகிற அறிவுரை என்னவென்றால்,

நீங்கள் ஒன்றுக்கும் கவலைப்படாமல் எல்லாவற்றையும் குறித்து உங்கள் விண்ணப்பங்களை ஸ்தோத்திரத்தோடே கூடிய ஜெபத்தினாலும் வேண்டுதலினாலும் தேவனுக்குத் தெரியப்படுத்துங்கள்.

அப்பொழுது எல்லா புத்திக்கும் மேலான தேவ சமாதானம் உங்கள் இருதயங்களையும் உங்கள் சிந்தைகளையும் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள்ளாகக் காத்துக் கொள்ளும் என்று பிலி 4:6,7 ல் நம்முடைய சந்தோஷத்தை எப்படி பெற்றுக் கொள்வது என்று அழகாக எழுதி வைத்துள்ளார்.

ஆகவே இனிமேலாவது தற்காலிகமான வெளிச்சத்தைத் தேடி செல்லாதப்படி என்றைக்கும் நிரந்த வெளிச்சத்தைத் தருகிற அதாவது நிரந்தர வெளிச்சமாக இருக்கிற இயேசுவைத் நோக்கிச் செல்வோம் அப்பொழுதுதான் நம்முடைய பயணம் இலகுவாக இருக்கும் என்பதை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

5.பயணம் செய்ய வேண்டிய ஐந்தாவது இடம்: இயேசு ராஜாவுக்கு தங்கள் இருதயத்தைக் கொடுத்தனர் [ மத் 2:11 ]

அவர்கள் அந்த வீட்டுக்குள் பிரவேசித்து பிள்ளையையும் அதின் தாயாகிய மரியாளையும் கண்டு சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து அதைப் பணிந்து கொண்டு தங்கள் பொக்கிஷங்களைத் திறந்து பொன்னையும் தூபவர்க்கத்தையும் வெள்ளைப்போளத்தையும் அதற்குக் காணிக்கையாக வைத்தார்கள் என்று மத் 2:11 ல் பார்க்கிறோம்.

இந்தக் காணிக்கை இவர்களுடைய உண்மையான அதாவது முழு இருதயத்தையே காட்டுகிறது. இந்த சாஸ்திரிகள் தேவனிடம் இருந்து பெற்றுக் கொள்வதற்கு மாத்திரம் வரவில்லை அவரிடம் இருந்து பெற்ற ஆசீர்வாதத்தின் பலனை அவருக்கு பகிர்ந்து கொடுக்கவும் வந்தனர்.

அதுமட்டுமல்லாமல் இவர்கள் வந்ததின் நோக்கம் தங்களுக்கு தேவன் வைத்திருக்கிற மெய்யான ஆசீர்வாதத்தை எடுத்துக் கொள்வதற்காகவே வந்தனர். ஆகவேதான் தங்களுடைய முழுவாழ்க்கையே அவருக்கு கொடுக்கும் படி வந்தனர். இப்படியாக நாம் நம்முடைய வாழ்க்கையையே கொடுக்கும் போது மட்டுமே தேவன் தம்முடைய சொர்க்கத்தின் பலகணியை திறந்து ஆசீர்வதிக்க முடியும் என்பதை மறக்க வேண்டாம்.

அப்.பவுல் பவுலைக் கொண்டு தேவன் இவ்விதமாய் எழுதுகிறார் எப்படியென்றால் உற்சாகமாய் கொடுக்கிறவனிடத்தில் தேவன் பிரியமாயிருக்கிறார் என்று 2கொரி 9:7 ல் நாம் வாசிக்க முடிகிறது. ஆகவே காணிக்கையையும், தசமபாகத்தையும் மாத்திரமல்ல தன்னுடைய முழுவாழ்க்கையையே கொடுக்க முன் வர வேண்டும், அப்பொழுதுதான் நாம் அவரோடு கூட செல்ல முடியும் என்பதை மறக்க வேண்டாம்.

தேவன் சொல்லுகிறார்,

என் மகனே மகளே உன் இருதயத்தை எனக்குத் தா [ நீதி 23:26 ]

இருதயத்தைக் கொடுப்போம், இயேசுவைப் பெற்றுக் கொள்வோம்

6. கடைசியாக, நாம் பயணம் செய்ய வேண்டிய இடம்: இயேசு ராஜாவை ஆராதனை செய்தனர் [ மத் 2:11 ]

வேதம் சொல்லுகிறது, அவர்கள் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து அவரைப் [இயேசு ராஜாவை] பணிந்து கொண்டனர் என்று மத் 2:11ல் வாசிக்கிறோமே. அதாவது அவர்கள் வந்ததின் நோக்கம் இயேசுவைப் பார்த்து விட்டு செல்வதற்காக மாத்திரமல்ல ராஜாதி ராஜாவை ஆராதனை செய்வதற்கே வந்தனர் என்பதை நாம் பார்க்கிறோம். ஏனெனில் வேதம் சொல்லுகிறது,

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து துதிகளின் மத்தியில் வாசம் செய்கிறவர் என்றும்,[ சங் 22:3 ]

அவரே புகழப்படத்தக்கவருமாயிருக்கிறார் [ சங் 145:3 ] என்றும், மேலும்

அவரே துதிக்குப் பாத்திரராய் இருக்கிறார் [சங் 18:3 ] என்றும் வேதம் நமக்கு யாரை துதிக்க வேண்டும் அதாவது யாரை ஆராதனை செய்ய வேண்டும் என்பதை தெளிவாகக் காட்டுவதை நாம் அறியலாம்.

அடுத்ததாக நாம் எப்படி ஆராதனை செய்ய வேண்டும்? என்று வேதம் சொல்லுகிறது என்பதை பார்க்கலாம், அவர்கள் சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து ஆராதனை செய்தனர் அதாவது தங்களை மிகவும் தாழ்த்தி அடுத்ததாக உலகத்தை மறந்து தங்கள் முழு மனதோடு ஆராதனை செய்தனர் என்பதே இதன் பொருள் ஆகும்.

இன்று நாம் எப்படி தேவனை ஆராதனை செய்கிறோம். ஒரு மனுஷன் நம்மை பார்க்க வேண்டும் என்று மனுஷருக்குப் பிரியமாய் ஆராதனை செய்கிறோமா அல்லது தேவனுக்குப் பிரியமான ஆராதனை செய்து வருகிறோமா? யோசித்துப் பாருங்கள்.

நம்முடைய ஆராதனையில் நம்முடைய இருதயமும், உள்ளமும் தேவனோடு ஒன்றியிருக்கிறதா? நீங்களே பதிலைத் தேடிக் கொள்ளுங்கள் அப்.பவுல் சொல்லுகிறார், நான் இன்னும் மனுஷரைத் திருப்திப்படுத்துகிறவனாய் இருப்பேனானால் நான் தேவனுடைய ஊழியக்காரனல்லவே என்று கலா 1:10 ல் அவர் இப்படியாக கூறுவதை நாம் பார்க்க முடிகிறது. அதுமட்டுமல்லாமல் தாவீது ராஜா தன்னை ராஜா என்பதை மறந்து அவரை ஆராதனை செய்தார், ஏனென்றால் அவருக்கு நன்றாக தெரிந்தது, ராஜாக்களைத் தள்ளி ராஜாக்களை ஏற்படுத்துகிறவர் இயேசு ராஜா என்பதை நன்றாக அறிந்திருந்தார்.

ஆகவே நாமும் இவர்களைப் போல தேவனை ஆராதிக்கத் தொடங்குவோம் அப்பொழுது நம்முடைய வாழ்க்கையில் எல்லா இடத்திலும் பெரிய விடுதலை இன்றையிலிருந்து பார்க்க முடியும் என்பதை நினைவுப் படுத்துகிறேன்.

எனக்கு அருமையான விசுவாசிகளே,

நம்முடைய கொண்டாட்டங்கள் இந்த சாஸ்திரிகள் கொண்டாடினது போலத்தான் இருக்கிறதா? அல்லது நம்முடைய இஷ்டப்படி கொண்டாடி கொண்டு இருக்கிறோமா? போதும் இனிமேலாவது தேவனுக்குப் பிரியமான ஆராதனை தருவதற்கு முன் வருவோம். ஏனென்றால் தேவன் ஆராதனையில் அதாவது மிகவும் பரிசுத்தமான ஆராதனையில் பிரியப்படுகிறவர் என்பதை ஒருநாளும் மறந்து விட வேண்டாம். ஆராதனையில் மாத்திரமல்ல எல்லாவற்றிலும் அதாவது தேவனுக்குரிய காரியங்கள் எல்லாவற்றிலும் அவருக்கு மட்டும் பிரியமாய் நடந்து கொள்வோம் என்று சொல்லி நம்முடைய பயணத்தை இத்துடன் முடித்துக் கொள்கிறேன்.

தேவன் தாமே நம் ஒவ்வொருவரையும் ஆசீர்வதிப்பாராக. ஆமென்.